"Zdaj się w milczeniu na Pana i złóż w nim nadzieję,..."

Czy chrześcijanie muszą zachowywać dzień Sabatu?

2011-08-18T14:30:00.004+02:00

Często twierdzi się, że „Bóg uznał Sabat w Edenie” ze względu na związek stworzenia z Sabatem, w Księdze Wyjścia 20:11. Choć Bóg odpoczywał siódmego dnia (Księga Rodzaju 2:3), o czym mówi powstałe później prawo Sabatu, nie istnieją żadne biblijne zapiski na temat Sabatu stworzone zanim naród Izraelski opuścił ziemię egipską. Nigdzie w Piśmie Świętym nie jest wspomniane, że zachowanie Sabatu miało miejsce od czasów Adama do czasów Mojżesza.

Pismo Święte mówi jasno, że zachowanie Sabatu było wyjątkowym znakiem przymierza między Bogiem a Izraelem: „Mojżesz wstąpił wtedy do Boga, a Pan zawołał na niego z góry i powiedział: Tak powiesz domowi Jakuba i to oznajmisz Izraelitom: Wyście widzieli, co uczyniłem Egiptowi, jak niosłem was na skrzydłach orlich i przywiodłem was do Mnie. Teraz jeśli pilnie słuchać będziecie głosu mego i strzec mojego przymierza, będziecie szczególną moją własnością pośród wszystkich narodów, gdyż do Mnie należy cała ziemia” (Księga Wyjścia 19:3-5).

„Izraelici winni pilnie przestrzegać szabatu jako obowiązku i przymierza wiecznego poprzez pokolenia. To będzie znak wiekuisty między Mną a Izraelitami, bo w sześciu dniach Pan stworzył niebo i ziemię, a w siódmym dniu odpoczął i wytchnął” (Księga Wyjścia 31:16-17).
W 5 rozdziale Księgi Powtórzonego Prawa Mojżesz powtarza jeszcze 10 przykazań kolejnym pokoleniom Izraela. Tutaj, po tym, jak nakazuje przestrzeganie Sabatu w wersetach 12-14, Mojżesz daje powód, dla którego Sabat został nadany Izraelowi: „Pamiętaj, że byłeś niewolnikiem w ziemi egipskiej i wyprowadził cię stamtąd Pan, Bóg twój, ręką mocną i wyciągniętym ramieniem: przeto ci nakazał Pan, Bóg twój, strzec dnia szabatu” (Księga Powtórzonego Prawa 5:15).

Zwróć uwagę na słowo „przeto”. Gdy Bóg dawał Izraelowi Sabat, chciał, by ten pamiętał o stworzeniu, ale również by rozmyślał o niewoli Egipskiej i o Bożym z niej wybawieniu. Zauważ, jakie są wymagania dotyczące Sabatu. Osoba przestrzegająca Sabatu nie mogła wyjść z domu w Sabat (Księga Wyjścia 16:29), nie mogła stworzyć paleniska (Księga Wyjścia 35:3), i nie mogła nikomu innemu kazać pracować (Księga Powtórzonego Prawa 5:14). Osoba, która łamała Sabat miała zostać uśmiercona (Księga Wyjścia 31:15; Księga Liczb 15:32-35).

Przestudiowanie Nowego Testamentu pozwala nam na wysnucie 4 wniosków: 1) Kiedy Jezus pojawia się po swoim zmartwychwstaniu, wszędzie dzieje się to w pierwszy dzień tygodnia (Ewangelia wg św Mateusza 28:1; 9,10; Ewangelia wg św. Łukasza 24:1,13,15; Ewangelia wg św. Jana 20:19, 26). 2) Sabat zostaje wspomniany tylko raz w Nowym Testamencie (począwszy od Dziejów Apostolskich skończywszy na Apokalipsie), i dzieje się tak, by ewangelizować Żydów, najczęściej w synagodze (Dzieje Apostolskie rozdział. 13-18). Apostoł Paweł napisał: „Dla Żydów stałem się jak Żyd, aby pozyskać Żydów” (1 List św. Pawła do Koryntian 9:20). Paweł nie pojechał do Jerozolimy, by utwierdzić wierzących i mieć z nimi społeczność, ale by uświadomić i zbawić zgubionych. 3) Od momentu, kiedy Paweł mówi: „Od tej chwili pójdę do pogan” (Dzieje Apostolskie 18:6), nigdy więcej nie mówi się o Sabacie. I 4) zamiast obstawać przy czczeniu Sabatu, Nowy Testament sugeruje coś wręcz odwrotnego (włącznie z wyjątkiem od punktu 3, który znajduje się w Liście św. Pawła do Kolosan 2:16.

Przypatrzmy się dokładniej punktowi czwartemu, co pozwoli nam na spostrzeżenie, że w Nowym Testamencie nie ma nakazu, by wierzący zachowali sabat. Nie ma też tam słów, że chrześcijanie mają zachować „chrześcijański sabat”, niedzielę. Jak mówiłam powyżej, tylko jeden raz zostaje wspomniany sabat po tym, jak Paweł decyduje skupić się na ewangelizacji pogan: „Niechaj więc nikt o was nie wydaje sądu co do jedzenia i picia bądź w sprawie święta czy nowiu, czy szabatu. Są to tylko cienie spraw przyszłych, a rzeczywistość należy do Chrystusa” (List św. Pawła do Kolosan 2:16-17). Żydowski sabat został zniesiony na krzyżu, gdzie Jezus „skreślił zapis dłużny obciążający nas nakazami” (List św. Pawła do Kolosan 2:14).

Ta myśl jest powtarzana w Nowym Testamencie co najmniej kilka razy: „Jeden czyni różnicę między poszczególnymi dniami, drugi zaś uważa wszystkie za równe: niech się każdy trzyma swego przekonania. Kto przestrzega pewnych dni, przestrzega ich dla Pana, a kto jada wszystko - jada dla Pana. Bogu przecież składa dzięki. A kto nie jada wszystkiego - nie jada ze względu na Pana, i on również dzięki składa Bogu” (List św. Pawła do Rzymian 14:5-6). „Teraz jednak, gdyście Boga poznali i, co więcej, Bóg was poznał, jakże możecie powracać do tych bezsilnych i nędznych żywiołów, pod których niewolę znowu chcecie się poddać? Zachowujecie dni, święta nowiu i lata! (List św. Pawła do Galatów 4:9-10).

Ale niektórzy twierdzą, że edykt Konstantyna w 321 rok. n.e. „zamienił” dzień Sabatu z soboty na niedzielę. W który dzień tygodnia pierwsi chrześcijanie spotykali się na uwielbianie Boga? Pismo Święte nigdy nie wspomina, by istniały jakiekolwiek spotkania w Sabat (sobotę) w celu uwielbiania i społeczności. Jednak istnieją konkretne cytaty mówiące o pierwszym dniu tygodnia. Na przykład Dzieje Apostolskie 20:7 mówią, że „W pierwszym dniu po szabacie, kiedy zebraliśmy się na łamanie chleba”. W 1 Liście św. Pawła do Koryntian 16:2 apostoł zachęca wierzących w Koryncie, by „pierwszego dnia tygodnia każdy z was coś odłoży(ł) według tego, co uzna za właściwe”. Skoro Paweł określa ofiarę jako „służbę”, w 2 Liście do Koryntian 9:12, ofiara musiała mieć miejsce podczas uwielbiającego zgromadzenia wierzących. Z historycznego punktu widzenia to niedziela, nie sobota, była normalnym dniem spotkań wierzących w kościele, a spotykanie się w niedzielę miało miejsce w I wieku naszej ery.

Sabat został dany Izraelowi, nie zaś kościołowi. Sabat to nadal sobota, nie niedziela, to nigdy nie uległo zmianie. Ale Sabat stanowi część Zakonu Starego Testamentu, a chrześcijanie nie są związani prawami zakonu (List św. Pawła do Galatów 4:1-26; List do Rzymian 6:14). Przestrzeganie Sabatu, czy w sobotę, czy w niedzielę, nie obowiązuje chrześcijan. Pierwszy dzień tygodnia, niedziela, Dzień Pański (Apokalipsa 1:10), ma na celu święcenie Nowego Stworzenia, wraz z Chrystusem, naszym zmartwychwstałym Panem. Nie musimy przestrzegać Zakonu Mojżeszowego, odpoczywając, ale mamy wolność, by iść za zmartwychwstałym Chrystusem, służąc. Apostoł Paweł powiedział, że każdy chrześcijanin powinien sam rozstrzygać, czy chce odpoczywać w Sabat. „Jeden czyni różnicę między poszczególnymi dniami, drugi zaś uważa wszystkie za równe: niech się każdy trzyma swego przekonania” (List do Rzymian 14:5). Mamy uwielbiać Boga każdego dnia, nie tylko w sobotę czy w niedzielę.

Proszę nie przeszacować !

2011-07-15T10:38:00.003+02:00

W każdym pokoju hotelowym znajduje się kartka z napisem:

„Proszę nie przeszkadzać”

Jeżeli ktoś ma ochotę pospać rano nieco dłużej,wywiesza kartkę na zewnętrznej stronie drzwi i już ma swój upragniony spokój.

Istnieją ludzie,którzy taka czy też podobną kartkę używają zawsze,ilekroć ktoś pragnie opowiedzieć im ewangelię łaski Bożej. Słyszy się słowa:

„Zostaw mnie w spokoju!Nie odczuwam potrzeby zajmowania się tymi pobożnymi bzdurami,które mi oferujesz. Moje życie jest całkowicie wypełnione. Nie ma w nim miejsca na takie sprawy. Gdy chcę usłyszeć o Bogu to idę do”kościoła',tam jest odpowiednie na to miejsce,a po drugie nie jestem księdzem,czy zakonnicą abym ciągle mówił o Bogu i zastanawiał się co będzie po tę,nawet i oni mają swoje codzienne życie,po trzecie co cie interesuje moje życie,patrz na siebie abyś ty była zbawiona. Proszę mi nie przeszkadzać!

Ale ci,którzy głoszą ewangelie,wcale nie mają zamiaru wnikać czy ingerować w życie innych .Chcą jedynie przypomnieć,że Pan Jezus stoi przed drzwiami serca każdego człowieka i cierpliwie prosi o wpuszczenie :

Oto stoję u drzwi i kołaczę;jeśli ktoś usłyszy głos mój i otworzy drzwi,wstąpię do niego i będę z nim wieczerzał,a on ze mną.”(Obj.3,20).

Życie bez Pana Jezusa to dramatyczna historia:kończy się zawsze wiecznym oddaleniem od Boga. Kto jednak wpuszcza Zbawiciela do swego życia,wyznając Mu swe grzechy,doświadcza odpuszczenia swej winy przed Bogiem i staje się szczęśliwym,umiłowanym dzieckiem Bożym. O tym,kto w wierze otwiera przed Nim drzwi swego serca,mówi pan,jak niegdyś o Zacheuszu:

„Dziś zbawienie stało się udziałem domu twego(...)Przyszedł bowiem Syn Człowieczy,aby szukać i zbawić to,co zginęło.”(Łk.19,9-10)

Umiłowani,nie odtrącajmy głosu który pragnie abyśmy wszyscy byli zbawieni,Pan nasz posługuje się każdym ,aby przemówić do danej osoby gdyż kocha każdego z nas i pragnie abyśmy byli szczęśliwi i żyli wiecznie z Nim .Jednak gdy utracisz ten głos, wiedz,że może już nigdy nie nadejść ta chwila abyś usłyszał po raz kolejny wołanie Jezusa,a Ty będziesz pragnął,a tu będzie ogromna cisza gdyż jest już za późno,bo sam odtrąciłeś Jego wołanie. Oby nikt z nas nie został w ten sposób odtrącony,gdyz Jezus nikogo nie ciągnie na siłę ,on nie potrzebuje niewolników ,a czystych pragnących serca na Jego Słowo.

Boży sąd!

2011-07-12T12:54:00.006+02:00

Król Salamon w Księdze Kaznodziei mówi o rzeczach widzianych oczyma człowieka,który nie uwzględnia pełni poznania w świetle prawdy Bożej. Jego spojrzenie jest więc ograniczone i iście ziemskie;obserwowane przez siebie zjawiska ocenia jako rzeczy,które dzieją się”pod słońcem”.Stwierdza,że wszystko jest”marnością i gonitwą za wiatrem”.Każdego człowieka bowiem tu na ziemi jego koniec i chociaż człowiek wie,że „żywi..muszą umrzeć”(Kazn.9,5),zagłusza wszelką myśl o nadchodzącej nieuchronnej śmierci.

Czy nie jest niedorzecznością uspokajać się twierdzeniem,że wraz ze śmiercią wszystko się kończy i że nie ma Boga?

Myśli takie to”igranie z ogniem”.W Liście do Hebrajczyków 9,27 Bóg mówi:

„Postanowione jest ludziom raz umrzeć,a potem sąd”.

także sąd nad wszystkimi utajnionymi grzechami. Bóg jest światłością i w swej obecności nie toleruje najmniejszej nieprawości. Dlatego nie wolno pominąć fundamentalnego pytania o wieczności. Bóg znając wagę tej kwestii,włożył ją w serca ludzi (Kazn.3,11)

Istnieje jednak droga ucieczki przed nadchodzącym sądem Bożym.

Jak to dobrze,że Bóg jest nie tylko przenikająca wszystko światłością,lecz także miłością!

Jego miłość jest tak wielka,że

”Albowiem tak Bóg umiłował świat, że Syna swego jednorodzonego dał,aby każdy,kto weń wierzy,nie zginął,ale miał żywot wieczny.”(Ew.Jn.3,16).

Każdy,kto przyznaje się do swego grzechu i obiera przez Zbawicielem Jezusem Chrystusem drogę skruchy i nawrócenia,ma życie wieczne,nie stanie przed sądem(Ew.Jn.5,24),otrzymuje przebaczenie grzechów i posiada wieczny pokój z Bogiem.

Czy i Ty drogi przyjacielu pojednałeś się z Bogiem?

Jeśli jeszcze nie ,to nie zwlekaj,nie odkładaj tego na później,gdyż to później może już dla Ciebie nie nadejść ,i co wtedy zrobisz?

A tam już nie otrzymasz szansy pojednania,tam stanie przed Bożym sądem i otrzymasz zasłużony wyrok wiecznego potępienia.Zostanie Ci tylko płacz i zgrzytanie zębów.

Samarytani-kim tak naprawdę był?

2011-05-09T13:22:00.008+02:00

"Pewien Samarytanin podróżując tędy,podjechał do niego i ujrzawszy,ulitował się nad nim."(Ew.św.Łk.10,33)

Miłosierny Samarytanin jest wzruszającym obrazem Zbawiciela,Jezusa Chrystusa,który przebywał niegdyś na ziemi czyniąc dobrze i uzdrawiając obezwładnionych przez szatana ludzi. Z Bożej wspaniałości niebios przyszedł do nas na tę ziemie,zobaczył,w jak beznadziejnym stanie się znajdujemy i wzruszył się. Zniżył się do nas,aby uleczyć rany,które zadał nam grzech i stojący za nim szatan. Miłosierdzie to jest wyrazem współczucia dla nędzy innych – wywołane jest miłością i współdziałająca z nią niezasłużoną łaską. Bo przecież to wskutek własnej winy znaleźliśmy się w tak opłakanym stanie. Własnowolnie opuściliśmy miejsce błogosławieństwa i pokoju,buntowniczo uwierzyliśmy człowiekowi i szatanowi,odrzucając zaufanie prawdomównemu Bogu.

Lecz jakże wielkie jest Boże miłosierdzie.

Pan Jezus Chrystus przyszedł do nas. Widział naszą nędze i dlatego opuścił mieszkanie swojej chwały. Przyszedł na tę ziemie,aby uwolnić nas z mocy grzechu i potęgi ciemności. Jego serce ulitowało się także nad Tobą. On pragnie Cię zbawić. Jego Słowo zapewnia nas:

„Krew Jezusa Chrystusa,Syna Bożego,oczyszcza nas od wszelkiego grzechu”(1 Jn.1,7)

Niebiosa opuścił dla ziemi

i krew za grzeszników Swą dał,

by każdy,kto w Niego wierzy,

swych win odpuszczenie w Nim miał.

Łaska naszego Pana

2011-03-26T10:20:00.003+01:00

Apostoł Paweł stwierdza,że w przeszłości był "bluźniercą,prześladowcą i gnębicielem".Mimo swej religijności,w nieświadomości odrzucał Chrystusa i prześladował chrześcijan.Lecz otrzymał przebaczenie i teraz sławi łaskę boga.Sam przepełniony obfitością tej łaski w swoich nowotestamentowych listach ciągle wraca do istotnych cech zbawienie:

1. Sposób osiągnięcia zbawienia: przez wiarę."Albowiem łaską zbawieni jesteście przez wiarę,i to nie z was: Boży to dar" - tak pisze Paweł w Liście do Efezjan 2,8.

2. źródło zbawienia: łaska naszego Pana."Albowiem znacie łaskę Pana naszego Jezusa Chrystusa,że będąc bogatym,stał się dla nas ubogim,abyśmy ubóstwem jego zostali ubogaconymi"(2 Kor.8,9).

3. Pełnia łaski:"Gdzie zaś grzech się rozmnożył,tam łaska bardziej obfitsza"(Rzym.5,20).Sam Paweł szczególnie tego doświadczył.

4. Owoc: wiara i miłość."A celem tego,co przykazałem,jest miłość płynąca z czystego serca i z dobrego sumienia,i z wiary nieobłudnej"(1 Tym.1,5)

5. Centralną postacią dzieła zbawienia jest Chrystus Jezusa, w którym jest wiara i miłość.Paweł modlił się o chrześcijan w Efezie,aby Chrystus przez wiarę zamieszkał w ich sercach oraz by byli zakorzenieni i ugruntowani w miłości(List do Efezjan 3,17).

W końcu w podstawie swojego doświadczenia Paweł oświadcza:

"Prawdziwa to mowa i w całej pełni przyjęcia godna,że Chrystus Jezus przyszedł na świat,aby zbawić grzeszników,z których ja jestem pierwszy"( 1Tym.1,15)

Czy i ty drogi przyjacielu,możesz razem z Pawłem powtórzyć te słowa?

"..aby zbawić grzeszników,z których ja jestem pierwszy "

Czemu rozpaczasz?

2010-12-29T09:46:00.005+01:00

Czemu rozpaczasz,duszo moja,i czemu drżysz we mnie?Ufaj Bogu,gdyż jeszcze sławić go będę.(Ps.42,6)

Autor Psalmu 42 był bardzo przygnębiony. Wspomina dawne czasy,kiedy wraz w innymi z ludu Bożego z radością i chwałą wkraczał do domu Bożego 0- do świątyni. Jakże się cieszył z tego,że mógł znaleźć się w obecności Boga. Jednak to się już skończyło. Wrogowie wypominali mu jego własne kłopoty,z drwiną pytając go:”Gdzie jest Bóg twój?”

Ale czy Bóg rzeczywiście zapomniał o nim?

Może i Ty znajdziesz się w podobnej sytuacji?

Jesteś już w podeszłym wieku i od dłuższego czasu chorujesz. Nie masz już siły zajmować się wieloma rzeczami:”Boże,dlaczego mi się pogarsza?”

Postawa psalmisty może być dla nas pewną pomocą. Z powagą zapytał się:Dlaczego właściwie jestem taki przygnębiony?

Dlaczego moje serce jest tak niespokojne?

Doszedł do wniosku,że nie ma powodu,aby nie ufać Panu. Nam,niecierpliwym w natury ludziom,przychodzi to z wielkim oporem. Lecz Bóg nie zmienia się i dlatego p Jego łaska jest podstawą trwałej nadziei. Nie traćmy zaufania do naszego żywego Boga,który nigdy nie złamał swego Słowa.

W swoim czasie da nam wybawienie i pomoc.

Psalmista wyraża ostatecznie przekonanie,że przyjdzie jeszcze taki czas,gdy będzie Mu dziękował i sławił Go. Tak postępujmy i my. Z zaufaniem polegajmy na Bogu,a nasze serce uspokoi się i uciszy.

Boże Narodzenie wywodzi się z Biblii - czy Pogaństwa?

2010-12-13T10:58:00.002+01:00

Ludzie wszędzie myślą, że Święta Bożego Narodzenia są najpiękniejszymi chrześcijańskimi świętami. Bez zadawania żadnych pytań założyli, że obchodzenie tych świąt jest konieczne. Przyjęli, że Jezus urodził się 25 grudnia i że Biblia wyznacza ten dzień, by był świętowany przez Chrześcijan.

TO JEST KŁAMSTWO! Istnieje wiele faktów o których powinniśmy być poinformowani. Przestańmy to więcej ignorować (reprezentując Chrześcijański naród).

Słowo 'Christmas' znaczy 'mass of Christ' (msza Chrystusa), czy jak później skrócono - 'Christ-mass'. Pochodzi od mszy rzymskokatolickiej.

Ale skąd przejęli to katolicy?

... Z pogańskich obchodów 25 grudnia urodzin 'Sola', boga słońca! Obchody tego dnia były starożytnym rytuałem balistycznym - który Biblia zupełnie potępia. Nie wspomina o tym Nowy Testament, czy apostoł Paweł, czy też wczesny prawdziwy kościół! Jedną z opowieści Paweł wspomina w 2 TYMOTEUSZA 4:4. Stwierdza, że obchodzenie świąt może znudzić świat i zaprowadzić w podążanie za słabą i pozbawioną mocy Ewangelią!

ŚWIĘTA BOŻEGO NARODZENIA WCALE NIE SĄ URODZINAMI CHRYSTUSA. Nie pochodzą od Chrześcijan, ale od pogan z Babilonu. Niektórzy powiedzą,

"Cóż z tego?

Ważny jest nastrój tego czasu".

Pójdźmy trochę dalej...

JEZUS nie urodził się 25 grudnia, ani też w czasie zimy. Dlaczego? Ponieważ pasterze pilnowali na polu swych owiec w nocy (ŁUKASZA 2:8). Przed 15 października w Palestynie pasterze zawsze zabierali swoje owce z pastwisk, by chronić je przed zimnem i deszczem. (Zobacz PIEŚNI NAD PIEŚNIAMI 2:11 i EZDRASZA 10:9,13). W Palestynie zima jest porą deszczową i pasterze w tym czasie pozostają w domu. Wśród Żydów zwyczajem było w owych dniach wyprowadzać owce na pola i opuszczać pastwiska podczas Passover (wczesnej wiosny) i przyprowadzać je do domu w momencie pojawienia się pierwszego deszczu. Pasterze czuwali w dzień i w nocy. Żadna encyklopedia nie powie nam, że Chrystus nie urodził się 25 grudnia; data Jego narodzin nie jest znana. Jeżeli Bóg chciałby, aby człowiek świętował narodziny Dzieciątka jako 'Boże Narodzenie', zawarłby wskazówkę w Swoim Słowie i nie chciałby utrzymywać tej daty w tajemnicy.

POWINNIŚMY BYĆ POINFORMOWANI, ŻE BIBLIA NIE ZAWIERA ANI JEDNEGO SŁOWA MÓWIĄCEGO NAM BYŚMY OBCHODZILI 'BOŻE NARODZENIE'.

Uznane encyklopedie wskazują, że Boże Narodzenie nie było obchodzone przez pierwszych dwieście, trzysta lat po narodzeniu Chrystusa. Więc, JAK wprowadzono ten pogański zwyczaj?

SKĄD naprawdę pochodzi?

Nimrod, wnuk Hama (jeden z synów Noego), był prawdziwym propagatorem babilońskiego systemu, który w czasie jego życia opanował świat. Był to ustrój zorganizowanej konkurencji, bazującej na wytwarzającym korzyści systemie ekonomicznym. Nimrod zbudował wieżę Babel, starożytną Niniwę i inne miasta. Imię 'Nimrod' pochodzi od hebrajskiego słowa 'Marad', oznaczającego 'rebelianctwa'. Nimrod był do tego stopnia zły i bezobożny, że poślubił swoją własną matkę - Semiramis. Po wczesnej śmierci Nimroda, jego matka-żona szerzyła diabelską naukę, że żyje on nadal jako duch. Twierdziła, że w nocy z uschniętego pnia drzewa wyrosło wiecznie zielone drzewko, które symbolizuje nowe życie zmarłego Nimroda. W każdą rocznicę jego urodzin Nimrod miał odwiedzać to zawsze zielone drzewo i zostawiać pod nim prezenty. 25 grudnia był dniem urodzin Nimroda: tutaj mamy prawdziwą genezę 'bożonarodzeniowego drzewka'.

Na skutek jej intrygi Babilończycy zaczęli stopniowo postrzegać Semiramis jako 'Królową Nieba', a Nimrodowi zaś nadawano różne imiona m.in. 'Bożego Syna Nieba'. Po długim okresie bałwochwalstwa Nimrod czczony był również, jako Mesjasz, Syn Baala i Bóg Słońca. Ten babiloński kult 'matki i dziecka' (Semiramis i odrodzonego Nimroda) stał się głównym obiektem czci. Czczenie 'matki i dziecka' rozprzestrzeniło się z Babilonu na cały świat. Zmieniły się tylko imiona w zależności od kraju. W Egipcie byli to, 'Izis i Ozyrys', w Azji, 'Cybele i Dosius', w pogańskim Rzymie, 'Fortuna i Jupiter'. Nawet w Grecji, Japonii, Chinach i Tybecie znaleźć można było obiekty czci Madonny - długo przed narodzeniem Jezusa Chrystusa, Zbawiciela świata.W czwartym i piątym wieku kiedy poganie z rzymskiego świata tysiącami zaczęli przyjmować no-we popularne 'Chrześcijaństwo', wnosili swoje pogańskie zwyczaje i wierzenia pod chrześcijańsko brzmiące imiona. Pomysł Madonny 'matki i dziecka' stał się bardzo popularny, zwłaszcza w czasie świąt Bożego Narodzenia. Każdego roku w święta ludzie śpiewają kolędę "Cicha Noc, Święta Noc" z rodzinnym tematem 'matki i dziecka'. Dzisiaj jesteśmy urodzeni w babilońskim świecie, przez całe nasze życie wychowani w szacunku do tych form jako świętych. Nigdy nie pytaliśmy skąd się wywodzą; czy z Biblii, czy też z pogańskiego bałwochwalstwa.

NASZ BÓG NAKAZUJE Swojemu ludowi "Wołaj na całe gardło, nie powściągaj się, podnieś jak trąba swój głos i wspominaj mojemu ludowi jego występki..." (IZAJASZA 58:1); i powinniśmy zdać sobie sprawę, że prawdziwe pochodzenie świąt Bożego Narodzenia wywodzi się z Babilonu. W Egipcie zawsze wierzono, że syn 'Izis' (egipskie imię 'Królowej Nieba') urodził się 25 grudnia. Dlatego też poganie obchodzili te sławne urodziny na wiele wieków przed urodzeniem Chrystusa. Biblia nie zawiera ani jednego słowa mówiącego nam, że powinniśmy czcić 'matkę i dziecko'; apostołowie i wczesny kościół nie oddawali im czci, dzisiaj także możemy znaleźć ludzi, którzy tego nie robią!

W ŁUKASZA 1:28, 42 i 48 Maria ukazana jest jako wielce błogosławiona przez Boga, ale nie ma mowy o tym by wysławiać ją, czy robić z niej istotę boską, podczas gdy była jedynie człowiekiem. Rozpowszechniony kult Marii, jako 'matki Boga' - doktryna o niepokalanym poczęciu, która odnosi się do niej jako fałszywego pośrednika pomiędzy Bogiem a człowiekiem - jest kontynuacją starożytnego babilońskiego bałwochwalstwa rozpoczętego przez Semiramis, żonę Nimroda. Jest to szatańskie kłamstwo, które trzyma nasze oczy z dala od Jezusa Chrystusa, powstałego Pana - siedzącego po prawicy Boga; który nie jest dzieciątkiem, ani nie leży w grobie, ale który zasiada razem ze Swoim Ojcem, naszym Bogiem.

Tak więc w ten sposób, ta starożytna, bałwochwalcza pogańska 'tajemnica' została przekazana przez pogańskie religie, Kościołowi Rzymskokatolickiemu, a stamtąd protestanckim denominacjom i powszechnie ludziom.

Pochodzenie Wieńca Adwentowego, Jemioły i Drzewka Bożonarodzeniowego:

Wśród starożytnych pogan, jemioła używana była na Świętach Solistycznych, ponieważ była uważana za poświęconą słońcu! Uczono, że posiada cudowną siłę uzdrawiania. Poganie mieli w zwyczaju składanie pocałunków pod jemiołą tuż przed wielką ucztą i pijaństwem, poświęconym obchodom śmierci 'starego słońca' i narodzinom 'nowego słońca'. Jemioła poświęcona na pogańskich świętach, jest pasożytem i niszczycielem drzew na których rośnie. Święte jagody były również uważane za poświęcone bogu słońca.

Yule Log (choinka) jest w rzeczywistości 'bogiem słońca'; 'yule' znaczy 'koło', pogański symbol słońca. Nawet dzisiaj Chrześcijanie mówią o "świetym okresie Yule". Również zapalanie ogni i świec uznawane za 'chrześcijańską' ceremonię, jest to kontynuacją pogańskiego zwyczaju, zachęcającego boga słońca, do tego by zaświecił ponownie, gdy osiągnie najwyższy punkt na niebie.

Święty Mikołaj:

On także ma pochodzenie pogańskie. Nazwa 'Święty Mikołaj' pochodzi od nazwy 'Święty Nicolas', był nim rzymskokatolicki biskup, który żył w piątym wieku. Święty Mikołaj był biskupem w mieście Myra, ten 'Święty' był czczony w dniu 6-go grudnia przez Greków i przez narody łacińskie. Legenda głosi, że podarował on potajemnie posąg trzem córkom zubożałego mieszczanina. Stąd wziął się zwyczaj, iż wieczorem przed dniem Świętego Mikołaja (6-go grudnia) daje się potajemnie prezenty. Przeszło to później na dzień Bożego Narodzenia. Od tego czasu istnieje powiązanie między Bożym Narodzeniem, a Świętym Mikołajem.

Drzewko Bożonarodzeniowe:

W tym momencie byłoby dobrze spojrzeć na to co Biblia mówi o drzewkach bożonarodzeniowych.

"Tak mówi Pan: Nie wdrażajcie się w zwyczaje narodów, nie lękajcie się znaków niebieskich, chociaż narody się ich lękają! Gdyż bóstwa ludów są marnością. Są dziełem rąk rzemieślnika pracującego dłutem w drzewie, ściętym w lesie, które przyozdabiają srebrem i złotem, umacniają gwoździami i młotami, aby się nie chwiało". (JEREMIASZA 10:2-4)

Pomyśl o tym, co powiedziane jest o nie przyjmowaniu pogańskich kultów i nie podążaniu za ich zwyczajami.

Jak powiedział kiedyś A.Mickiewicz:

"To prawda,że Jezus narodził się w żłobie,ale biada ci człowiecze jeśli nie narodzi się w tobie."

Chodzić w światłości.

2010-11-30T11:51:00.002+01:00

Jeśli zaś chodzimy w światłości,jak On sam jest w światłości,społeczność mamy z sobą,i krew Jezusa Chrystusa,Syna jego,oczyszcza nas od wszelkiego grzechu.(1Jn.1,7)

Co to znaczy:chodzić w światłości?

Oznacza to najpierw opamiętać się i uwierzyć w Pana Jezusa Chrystusa jako swego Zbawiciela(Ew.Jn.12,46).

Chodzić w światłości,to raczej kwestia tego,kim jesteśmy i dokąd idziemy,a nie tak bardzo,jak idziemy. Chodzić w światłości,nie oznacza być bezgrzesznym,ale raczej,by każdy świadomy grzech osądzać w Bożym świetle. Bóg jest światłością,a nie ma w Nim żadnej ciemności.

W jaki sposób grzeszny człowiek może być przywrócony do społeczności z Bogiem?

Przez krew Syna Bożego,który przyszedł na świat jako prawdziwa światłość. Prorok Izajasz żyjąc około 700 lat przed Chrystusem prorokował:

„Lud pogrążony w mroku ujrzał światłość wielką,a tym,którzy siedzieli w krainie i cieniu śmierci,rozbłysła jasność.”

Serce ludzi wierzących są oświetlane przez światło Boga,aby mogło patrzeć w oblicze Chrystusowe

„Bo Bóg,który rzekł:

Z ciemności niech światłość zaświeci,rozświecił serca nasze,aby zajaśniało poznanie chwały Bożej,która jest na obliczu Chrystusa.”(2 Kor.4,6),

ale nie tylko to!

Blask tego oblicza winien być widziany również i na nas. Innymi słowy Bóg oczekuje,że to światło Pana Jezusa i mówiącej o Nim Ewangelii będzie dalej promieniować przez nas. Ludzie zrodzeni na nowo,którzy chodzą w światłości,nie idą każdy osobno,ale mają ze sobą wzajemną społeczność,są zespoleni jednością myśli i zdania,maja ten sam cel i te sama drogę.

Zaufanie

2010-09-24T10:23:00.002+02:00

I trwali w nauce apostolskiej i we wspólnocie,w łamaniu chleba i w modlitwach.(Dz.Ap.2,42)

Pierwszym chrześcijanom nie było łatwo żyć. Zaledwie nawrócili się do Pana Jezusa,a już napotykali silny opór ze strony swoich rodaków. Jednak chociaż ci ludzie byli młodzi w wierze,trwali w tym, co stało się dla nich nade wszystko cenne,Zrobili nie tylko dobry początek,ale trwali w wierze.

A my?

Jeśli jako chrześcijanie chcemy wieść życie,które będzie się podobało Bogu,to postawą tego życia musi być nauka Nowego testamentu. Bóg przekazał nam swoje myśli poprzez listy i inne pisma nowotestamentowe. Od nas zależy, czy będziemy je urzeczywistniać.

Wymieniona w zacytowanym wersecie wspólnota oznacza, że jako dzieci Boże mamy kroczyć wspólnie, opierać się na nauce Nowego Testamentu.

Jak ważną rzeczą jest trwać w łamaniu chleba!

Pan ustanowił swoja wieczerzę pamiątkową i pragnie, abyśmy regularnie w każdą niedzielę,przy jedzeniu chleba i piciu wina zwiastowali Jego śmierć(nie jak to jest w zwaryczu katolickiego wyznania -opłatek- ale braniu i jedzenia chleba i picia wina z kielicha)

Jak długo?

Aż przyjdzie.

Trwanie w modlitwach w naszych czasach jest absolutną koniecznością. Kiedy modlimy się,pojedynczo lub wspólnie,mówimy Bogu o naszych potrzebach. Jednocześnie wyrażamy nasza zależność od Niego..Mówimy Mu nie tylko o tym, czego nam brak, o naszych potrzebach,ale przyznajemy się również do naszej bezsilności.

Zaufajmy Mu całkowicie.!

Czy Ty drogi czytelniku zaufałeś Jezusowi?

Komu ufasz????

2010-09-13T10:54:00.003+02:00

Boże mój! Tobie ufam. Panie,wskaż mi drogi swoje,ścieżek swoich naucz mnie!Prowadź mnie w prawdzie swojej i nauczaj mnie.(Ps.25,2.4-5)

Pierwsze wersety są modlitwą Dawida,w których wyraża on swoją zależność od Boga,ale także zaufanie do Niego. Te słowa zachęcają każde dziecko Boże, aby z ufnością zwracało się do Pana,szczególnie jeśli chodzi o wędrówkę w tym świcie.

Wszyscy jesteśmy na drodze do pewnego celu. Lecz powstaje pytanie:na jakiej drodze?

Dawid starał się kroczyć w harmonii z wolą Boga. Zwraca naszą uwagę to, jak mówi do Boga:drogi twoje,ścieżki twoje,prawda twoja,miłosierdzie twoje, dobroć twoja. Oby i nas przepełniały podobne pragnienia i myśli.

Wtedy możemy prosić:

„Panie, wskaż mi drogi swoje, ścieżek swoich naucz mnie!”

Codziennie potrzebujemy jego kierownictwa,aby nasza droga była zgodna z wolą Boga. Stąd dalszy ciąg modlitwy:

„Prowadź mnie w prawdzie swojej i naucz mnie”

A jeśli prosimy Boga o pomoc na naszej drodze życiowej, to jest rzeczą ważną i konieczną, by polegać na Nim każdego dnia. Stałe spoglądanie na naszego Pana chroni nas od potknięć. O własnych siłach nie zdołamy trwać w wierności.

Podporządkowanie się Bogu,zaufanie do Niego i stała zależność od Niego – to czyni nasze serce szczęśliwym i pomoże nam kroczyć właściwą drogą. Możemy być przekonani jak Dawid,że Pan nie zostawi nas samym sobie.

Czy Ty drogi czytelniku ,zaufałeś tak bezgranicznie Bogu?

Czy możesz powiedzieć ,że nie lękasz się,nawet najciemniejszych dróg,gdyż Bóg jest twoim przewodnikiem po nich?

Czy tylko mniemasz ,wydaje cie się że tak jest ,ale tak naprawdę, w ogóle Go nie znasz ,gdyż nie oddałeś się jeszcze w Jego Ojcowskie ręce. Jeśli tak jest ,to nie zwlekaj,DZIŚ!!! jeśli słyszysz głos jego ,pójdź za tym głosem i przyjmij Go do swojego serca ,uczyń Go swoim Panem choć słyszałeś o Nim,

NAWRÓCENIE

2010-09-07T12:23:00.007+02:00

Jak nawróciliście się od bałwanów do Boga,aby służyć Bogu żywemu i prawdziwemu.(1 Tes.1,9)

Jezus Chrystus mówi:

Pójdźcie do mnie wszyscy,którzy jesteście spracowani i obciążeni,a Ja wam dam odpocznienie.(Mt.11,28)

Drżeć przed nieuniknionym faktem śmierci i przed myślą o wiecznym sądzie Bożym,to nie jest nawrócenie. Niejeden przestępca obawia się policji i więzienia,lecz nie uzna swoich przestępstw i nie upokorzy się z ich powodu. Sama bojaźń przed karą nie zmienia jeszcze niczyjego serca.

Natomiast taka pokuta,która dokonuje prawdziwego nawrócenia,oznacza odrazę do grzechu i do samego siebie,jak to mówi Hiob:

„Mam odrazę do siebie i kajam się w prochu i w popiole”.Prorok Izajasz woła:

„Biada mi,jestem zgubiony!Gdyż jestem mężem nieczystych warg!”.

Dawid zaś wyznaje:

„Przeciwko tobie samemu zgrzeszyłem....Według wielkości twoich litości zgładź moje przestępstwa”.

Od takiego momentu poznaje się łaskę Bożą i Jego miłość do stworzeń,które na nią nie zasłużyły. Otrzymanie takiej łaski dokonuje całkowitej zmiany usposobienia i życia człowieka,co Pan Jezus określa w rozmowie z Nikodemem jako”nowozrodzenie”.Przez wiarę przyjmujemy Pana Jezusa jako Wybawcę;Bóg osądził w Nim naszą starą,grzeszną naturę na krzyżu,a nam którzy wierzymy w Niego,w Jego imię i w Jego dokonane dzieło zbawienia i pojednania z Bogiem,daje „prawo stać się dziećmi Bożymi.”

Jednak nie zapominajmy,o porzuceniu ,odwróceniu się od naszych grzechów, jeśli chcemy być nazwani dziećmi Bożymi ,to jednak taka nazwa zobowiązuje nas,nie możemy już żyć starym życiem ,np. oddawałem(łam) się rozpuście,czciłem(łam) zmarłych modląc się do nich i o nich ,oddawałem(łam)się kulcie obrazów ,posągów , paliłam ,przeklinałem ,chodziłem(łam) obnażony -obnażona idt.,idt. Teraz tego nie czynię gdyż jestem NOWO NARODZONYM dzieckiem Bożym i moje życie się zmieniło gdyż nie służę już panu tego świata i czynie to co jemu jest miłe ,ale służę memu żywemu Bogu ,który jest moim Ojcem .I czynię to co podoba się memu Ojcu .

Nie umrze?

2010-08-10T11:43:00.004+02:00

A kto żyje i wierzy we mnie,nie umrze na wieki. Czy wierzysz w to?(Jn.11,26)

Brzmi to niewiarygodnie. Śmierć dosięga przecież każdego człowieka.Czy może ktoś przy zdrowych zmysłach twierdzić o sobie,że nie będzie musiał umierać,skoro przecież każde życie kiedyś się kończy?Tak! Jeśli człowiek jest złączony z Księciem Życia,ze zwycięsko Zmartwychwstałym,ze Zbawicielem JEZUSEM CHRYSTUSEM ,Tym,który zwyciężył śmierć i grób,wtedy takiemu człowiekowi śmierć już nie może zaszkodzić. Staje się wówczas dla niego jady nieprzejściem do raju,gdzie już na zawsze będzie z Chrystusem. Pan Jezus doświadczył głębi śmierci,a także całej jej grozy. Słowo Boże mówi,że śmierć jest zapłatą za grzechy. Tę zapłatę Pan Jezus wziął od boga,chociaż był całkowicie bez grzechu i nigdy niczego grzesznego nie uczynił. Musiał jednak cierpieć i umrzeć z powodu naszych grzechów:”On tego,który nie znał grzechu,za nas grzechem uczynił,abyśmy w nim stali się sprawiedliwością Bożą."(2 Kor.5,21).To jednak nie wszystko;przez zbawczą śmierć Pana Jezusa na krzyżu Golgoty został pokonany szatan,”aby on(tj. Pan Jezus)przez śmierć zniszczył tego,który miał władzę nad śmiercią,to jest diabła,i aby wyzwolił wszystkich tych,którzy z powodu lęku przed śmiercią przez całe życie byli w niewoli”(Hebr.2,14-15)Na Golgocie zostało osiągnięte najdonioślejsze zwycięstwo. Zwycięzca zmartwychwstał,gdy dokonał tego wielkiego dzieła zbawienia. Jezus Chrystus żyje!Ponieważ zmartwychwstał,wszyscy ludzie będą musieli zmartwychwstać:Jedni ,którzy wierzą w Niego i wypełniają Wole Ojca żyją tak jak Jezus pragnie w Swoim Słowie w uświęcaniu się ,w oddzieleniu od świata ,by wejść do wiecznej wspaniałości i chwały,Drudzy zaś,którzy choć wierzą w Niego ,a jednak Go odrzucili i stracili dany im czas opamiętania i odpuszczenia win,by odejść do miejsca wiecznego potępienia! Wraz z tymi którzy nie wierzą w Niego wręcz naśmiewają się

SPOWIEDŹ

2010-07-23T11:58:00.005+02:00

Wyznawcy katoliccy wieża ,ze grzechy ich może odpuścić im ich duchowny czy spowiednik, jednak taką władze ma tylko i wyłącznie Bóg i Jego Syn Jezus Chrystus,żaden człowiek na ziemi nie ma danego takiego prawa gdyż sam jest grzeszny i potrzebuje odpuszczenia grzechów przez samego Boga i naszego Pana Jezusa. Zła nauka doprowadź do tego że Boga i Syna Bożego Jezusa stawia się na niższym szczeblu a człowiek zostaje wyniesiony na szczyty ,to jest diabelski podstęp aby zwieść całkowicie człowieka ,diabeł znając słaby punkt człowieka podszedł go bardzo delikatnie ,wmawiając mu że to on tz. czymkolwiek Boże Stworzenie dostało władze odpuszczania m,i przebaczania naszych przewinień,lecz w Pismo Święte mówi nam bardzo wyraźnie , że wyłącznie Bóg Wszechmogący może odpuścić grzechy dla człowieka .

Krew Pana Jezusa Chrystusa oczyszcza nas ze wszystkich grzechów .

Oznacza to , że wszystkie grzechy , które popełnimy w życiu będą zgładzone .

Słowo Pańskie donośnie oznajmia , że " krew Jezusa Chrystusa oczyszcza nas od wszelkiego grzechu "

Na podstawie Słowa Bożego widzimy , że TYLKO BÓG MOŻE ODPUŚCIĆ GRZECHY CZŁOWIEKOWI.

Wielu wierzy w to , że grzechy musimy wyznawać dla księdza . Ogromna rzesza społeczeństwa polskiego chodzi do spowiedzi . Ludzie udają się do konfesjonału , aby wyspowiadać się i aby ich grzechy zostały odpuszczone .

Tymczasem ludzie zapominają o modlitwie Pańskiej , która naucza nas , abyśmy wyznawali nasze grzechy do Boga Ojca , który jest w niebie .

Odpuszczenie grzechów jest u Ojca , i Jego to prosimy w modlitwie o przebaczenie .

Chcę przypomnieć Ci , co jest napisane w modlitwie Pańskiej :

"I odpuść nam nasze winy , jak i my odpuszczamy naszym winowajcom "

Słowo Boże stwierdza , że nasze grzechy wyznajemy w modlitwie bezpośrednio do Boga .

Jezus Chrystus jest kamieniem węgielnym zbawienia ludzkości i jedynym pośrednikiem nowego przymierza .

Chrystus dokonał wiecznego odkupienia przez ofiarowanie samego siebie . Święta i drogocenna krew Zbawiciela ma moc oczyścić nasze brudne serca i odpuścić wszystkie nasze grzechy .

W Nowym Testamencie w 1 św. Jana, rozdział 1 , werset 9 tak jest napisane o osobie Jezusa Chrystusa :

"....krew Jezusa Chrystusa oczyszcza nas od wszelkiego grzechu ,

Jeśli mówimy , że grzechu nie mamy , sami siebie zwodzimy , i prawdy w nas nie ma ,

Jeśli wyznajemy grzechy swoje , wierny jest Bóg i sprawiedliwy i odpuści nam grzechy,

i oczyści nas od wszelkiej nieprawości "

Powyższy fragment ze Słowa Bożego stwierdza , że jedynie w krwi Chrystusa Pana jest wieczne zgładzenie wszystkich naszych okropnych i ciężkich grzechów .

Jezus zbawia nas i odpuszcza nam wszystkie nieprawości .

Zbawienie naszego ducha to supranaturalna wewnętrzna duchowa przemiana naszej natury .

Pismo Święte MPWiK nam , że musimy być całkowicie oczyszczeni , jeśli marzymy o tym , aby pójść do nieba .

Oczyszczenie duchowe jest dostępne jedynie i wyłącznie w osobie naszego wspaniałego Odkupiciela - Pana Jezusa Chrystusa .

Słowo Boże podkreśla bardzo wyraźnie , że zapłatą za grzechy jest śmierć .

Nasze ciało doświadczy śmierci ; stracimy naszą duszę - skończy się nasze życie na tym świecie . Również duch ludzki będzie wiecznie potępiony i wrzucony do nieugaszonego piekła .

Grzech jest udziałem wszystkich ludzi . Śmierć jest nieunikniona .

Biblia Święta - Pismo Święte stwierdza , że wszyscy ludzie są grzesznikami , wszyscy ludzie zgrzeszyli .

Na potwierdzenie tego faktu , wysłuchaj proszę co napisane jest właśnie na ten temat w ;liście do Rzymian (Nowy Testament ) , rozdział 5

" Przeto jak przez jednego człowieka grzech wszedł na świat , a przez grzech śmierć , tak i na wszystkich ludzi śmierć przyszła , bo wszyscy zgrzeszyli "

Pismo Święte bardzo wyraźnie informuje nas , że grzeszników spotka surowa kara i potępienie .

Słowo Boże stwierdza że : " A jak postanowione jest ludziom raz umrzeć , a potem sąd " .

Powtórne przyjście Pana Jezusa Chrystusa będzie wiązało się z sądem ostatecznym i wszyscy ludzie zostaną osądzeni za wszystkie swoje uczynki .

Jezioro płonące ogniem i siarką będzie wiecznym potępieniem dla wszystkich grzeszników , dla wszystkich , którzy umarli w swoich grzechach .

O Bożym sądzie ostatecznym jest napisane zarówno w Starym jak i Nowym Testamencie .

Słowo Boże tak mówi :

" A wielu z tych , którzy śpią w prochu ziemi , obudzą się , jedni do żywota wiecznego , a drudzy na hańbę i wieczne potępienie "(Księga Daniela , rozdział 12 )

Śmierć jest udziałem wszystkich ludzi . Oblicza się , że codziennie umiera ponad 100 tysięcy ludzi na całej kuli ziemskiej . Ludzie umierają w bardzo rożny sposób . Niektórzy umierają po długotrwałej bolesnej chorobie . Inni umierają na raka i zawał serca . Umierają biedni i bogaci , młodzi i starzy . Śmierć jest nieunikniona .

Pismo Święte informuje nas np. o tym , że wielcy prorocy i apostołowie Pańscy poumierali w wierze . Adam i Ewa umarli tysiące lat temu . Abraham - przyjaciel Boga odszedł z tego świata bez grosza w kieszeni . Mojżesz został pochowany i jego ciało obróciło się w proch . Śmierć jest wrogiem Pana Boga i jak stwierdza Słowo Boże śmierć będzie zniszczona na wieki .

Jezus Chrystus - wspaniały Pan i Zbawiciel wyswobadza nasze dusze ze śmierci i przenosi do wiekuistej Bożej światłości . Zbawienie naszego ducha , duszy i ciała jest pokonaniem śmierci i triumfem nad grzechem i mocami ciemności . Głęboka wiara w Jezusa Chrystusa jest wspaniałym duchowym przeżyciem . Pan Jezus daje dla każdego szczerze nawróconego grzesznika życie wieczne jak również wieczne oczyszczenie naszego serca ze wszystkich brudnych i okropnych grzechów .

Nasz drogi Zbawiciel - Chrystus Jezus w Ew.św . Jana , rozdział 5 powiedział następujące słowa :

" Zaprawdę , zaprawdę wam powiadam , kto słucha słowa mego i wierzy temu , który mnie posłał , ma żywot wieczny i nie stanie przed sądem , lecz przeszedł ze śmierci do żywota ;

Zaprawdę , zaprawdę wam powiadam , zbliża się godzina , owszem już nadeszła , kiedy umarli usłyszą głos Syna Bożego i ci , co usłyszą żyć będą "

Pan Jezus Chrystus gwarantuje życie wieczne już na tym świecie , w tym życiu .

Zbawiciel tak powiedział " ma żywot wieczny " . Jest to czas teraźniejszy . Teraz , dzisiaj mogę być całkowicie pewny , że Bóg zbawił mnie i dał wieczność dla mojej duszy .

Jezus Chrystus mówi nam przecież bardzo wyraźnie , że zbawienie to przejście ze śmierci do żywota . Syn Boży jest dawcą życia wiekuistego .

Tylko Jezus jest jedyną dla nas nadzieją . Zbawienie jest ogromną Bożą łaską i wielkim miłosierdziem .

Zbawienie jest Bożym darem .

Zbawienie nie jest dzięki naszym uczynkom .

Chrystus swoją przeogromną mocą ratuje nas od ognia piekielnego i wiecznej śmierci w jeziorze płonącym ogniem i siarką . Tylko i wyłącznie Zbawiciel Świata może nas oczyścić i ocalić nasze dusze z bram śmierci . W Bogu zaprawdę mamy pokój i ukojenie naszej spragnionej duszy .

W Starym Testamencie Pisma Świętego znajduje się Księga Psalmów .

Posłuchaj spokojnie , co jest napisane w Psalmie 33 .

"Oto oko Pana jest nad tymi , którzy się go boją ,

Nad tymi , którzy spodziewają się łaski jego ,

Aby ocalić od śmierci dusze ich

I podczas głodu zachować przy życiu

Dusza nasza oczekuje Pana

On pomocą naszą i tarczą naszą "

Z tego unikalnego tekstu z Pisma Świętego zauważamy , że Pan Bóg Zastępów jest naszym jedynym opiekunem i pasterzem .

Jezus Chrystus - Pan Nieba i Ziemi jest naszą tarczą i pomocą . To Chrystus ocala nasze dusze od śmierci i piekielnej tragedii .

Zbawiciel prowadzi nas poza śmierć . Bóg wybawia duszę ludzką z krainy umarłych i zabiera do raju , do krainy wiecznej radości .

W Psalmie 68 tak jest napisane :

"Błogosławiony niech będzie Pan !

Codziennie dźwiga ciężary nasze Bóg , zbawienie nasze

Bóg jest nam Bogiem Zbawienia

Pan Wszechmocny wybawia od śmierci "

Słowo Boże podkreśla z wielką mocą , że śmierć Pana Jezusa Chrystusa była dla naszego pojednania i usprawiedliwienia .

Syn Boży wyzwolił nas od lęku przed śmiercią . Jezus zniszczył śmierć na wieki wieków .

Wspaniałe i fantastyczne odkupienie dokonane na Golgocie prawie 2000 lat temu przypieczętowało raz na zawsze wieczne zgładzenie grzechów ludu Bożego . Chrystus zniszczył diabła , grzech i wszelkie zło . Triumfalne zmartwychwstanie w wielkanocny poranek jest dowodem , że śmierć została pokonana .

"Skoro zaś dzieci mają udział we krwi i w ciele ,

więc i On również miał w nich udział ,

aby przez śmierć zniszczyć tego , który miał władzę nad śmiercią , to jest diabła "

( List do Hebrajczyków 2:14 )

Pismo Święte donośnie głosi , że Pan Jezus zakosztował śmierci za swej wybrany lud . Chrystus cierpiał i nasze grzechy wziął na siebie , przybijając je do krzyża .

Prorok Izajasz pisze , że Jezus Chrystus został ukarany dla naszego zbawienia i że jego ranami jesteśmy uleczeni .

Nasz drogi Zbawiciel w swojej ogromnej miłości dobrowolnie poszedł na Golgotę umierając za nasze grzechy i występki .

Jezus Chrystus zmartwychwstał . Jezus nie wisi na krzyżu . Krzyż jest pusty . Grób jest otwarty . Chrystus pokonał śmierć i triumfalnie powstał z martwych niszcząc śmierć , grzech i diabła . Zbawiciel Świata trzyma w swoim ręku wszystkie klucze . Chrystus Pan jest drogą do nieba .

Jezus jest dobrym pasterzem naszej duszy i opiekunem naszych utrapionych serc . Jezus jest zmartwychwstaniem i drogą do niebiańskiej chwały .

W Ew . św . Jana , rozdział 11 , Zbawiciel tak powiedział :

" Jam jest zmartwychwstanie i żywot ; kto we mnie wierzy , choćby i umarł , żyć będzie

A kto żyje i wierzy we mnie , nie umrze na wieki "

Słowo Boże podkreśla raz za razem , że w Panu Jezusie Chrystusie jest zwycięstwo . W Bogu jest nowe życie , pokój i wielka miłość .

Jezus nigdy nas nie opuści i będzie z nami zawsze aż do skończenia świata .

Życie wieczne jest jedynie i wyłącznie w Jezusie Chrystusie - Panu Nieba i Ziemi .

W Nowym Testamencie , w 1 św . Jana tak jest napisane :

" A takie jest to świadectwo , że żywot wieczny dał nam Bóg , a żywot ten jest w Synu jego ,

Kto ma Syna , ma żywot ; kto nie ma Syna Bożego , nie ma żywota "

Zgładzenie wszystkich naszych grzechów i żywot wieczny jest jedynie w Jezusie Chrystusie .

To nie kościół zbawia . Również święci nic nie pomogą . Modlitwy do Marii są zbyteczne . Papież nie pomoże nam .

Biblia Święta stwierdza , że Jezus Chrystus jest jedynym pośrednikiem między Bogiem a ludźmi . Wyłącznie Chrystus jest pomostem między upadłą ludzkością a Panem Bogiem Wszechmogącym .

Tylko Jezus może wyrwać grzesznika z mocy ciemności , oczyścić , odkupić i odpuścić wszystkie grzechy .

Jezus Chrystus jest obrazem niewidzialnego Boga . On jest głową kościoła i w nim mieszka cała pełnia Boskości . Osoba Jezusa Chrystusa to nasze pojednanie z Bogiem i nasze wiekuiste usprawiedliwienie .

Zawsze pamiętaj o tym , że wyłącznie Pan Jezus Chrystus jest pomostem między ziemią a niebem .

Zbawiciel Świata jest jedynym pośrednikiem między Tobą a Bogiem Wszechmogącym .

W Ew. św . Mateusza , rozdział 7 , Pan Jezus tak powiedział :

" Wchodźcie przez ciasną bramę , albowiem szeroka jest brama i przestronna droga , która wiedzie na zatracenie , a wielu jest takich , którzy przez nią wchodzą

A ciasna jest brama i wąska droga , która prowadzi do żywota ; i niewielu jest tych , którzy ją znajdują "

Pismo Święte wyraźnie nas informuje , że zgładzenie naszych grzechów jest udziałem i dziełem Pana Nieba i Ziemi - Jezusa Chrystusa .

To Bóg jedynie może odpuścić nam nasze grzechy i oczyścić nasze serca świętą krwią Jezusa Chrystusa .

W1 św . Jana, rozdział 1, werset 7 jest napisane :

" A zwiastowanie to, które słyszeliśmy od Niego, i który wam ogłaszamy jest takie,

że Bóg jest światłością, a nie ma w nim żadnej ciemności.

Jeśli mówimy,że z nim społeczność mamy, a chodzimy w ciemności, kłamiemy i nie trzymamy się prawdy.

Jeśli zaś chodzimy w światłości, jak On sam jest w światłości,

społeczność mamy z sobą,

i krew Jezusa Chrystusa oczyszcza nas od wszelkiego grzechu ."

Ten unikalny fragment ze Słowa Bożego uwypukla sedno zbawienia i wiekuistego odpuszczenia . Słowo Pańskie donośnie oznajmia, że krew Jezusa Chrystusa , krew Syna Bożego oczyszcza nas od wszelkiego grzechu .

Drogi czytelniku ,jeśli to co tu przeczytałeś nie przekonało cie do tego że władzę przebaczania ma tylko Bóg i Jego Syn Jezus Chrystus ,bo to tylko krew Jezusa oczyszcza nas , i dalej twierdzisz ze prawo do przebaczania grzechów ma ksiądz ,czy spowiednik ,to wiedz ,ze jesteś na najlepszej drodze do potępienia wiecznego, gniesz i nie ma dla ciebie przebaczenia ,tylko straszliwy żar ognia cię czeka ,jednym słowem - jesteś godnym pożałowania człowiekiem. A jeśli twoje myśli bija się ,a ty sam nie możesz podjąć decyzji co masz uczynić,to proś Boga aby ci dopomógł ci wybrać właściwy tok myślenia,abyś mógł podjąć ta właściwą decyzję że tylko Bóg i Syn Boży Jezus mogą nam odpuścić,i to jest twój pierwszy krok przemiany ku zbawieniu.

Paruzja

2010-07-12T12:15:00.002+02:00

Przyjście Chrystusa po Kościół

W chwili gdy Kościół Chrystusa oczekuje chwalebnego przyjścia swego Pana i gdy ostatni członek tego Kościoła zostanie powołany z tego świata i znajdzie swe miejsce w Kościele jako żywa cegiełka,wówczas Chrystus Pan i Oblubienica opuści swoje miejsce po prawicy Majestatu i „na dany rozkaz i głos Archanioła i trąby Bożej zstąpi z nieba.”(1 Tes.4,16)

,aby wszystkich gotowych zabrać do siebie. Będzie to wspaniała chwila gdy Kościół jako ciało połączy się ze swoją niebiańską głową aby pozostać razem na zawsze. W Starym Testamencie wzięcie Henocha i Eliasza jest obrazem Kościoła,który również zostanie wzięty przed uciskiem.

Porwanie- w języku polskim znaczy raptowne,z wielką siłą i prędkością i mocą. Księga Zachariasza 4,6 mówi,że nie dzięki sile ani mocy ale dzięki mojemu Duchowi się to stanie(Rzym 8,11).

Pytanie co się stanie z tymi,którzy nie są zapieczętowani na dzień odkupienia?

Dołączeni-będzie to połączenia wszystkich członków Kościoła ze sobą. Po raz pierwszy cały kościół ze wszystkich pokoleń narodów z każdego wieku,ze wszystkich zakątków ziemi połączą się razem aby tak już być na zawsze.

Przemienienie- w mgnieniu oka ciała wierzących staną się podobne do ciała chwalebnego Chrystusa(1 Kor.15,51 ; Flp.3,20-21).Będzie to wieki dzień odkupienia naszego ciała(Rzym.8,23 ; Ef.4,30).Nasze zbawienie całkowicie co do ducha,duszy i ciała.

Tryumf - powietrze jest obecnie miejscem władania diabła,stamtąd kieruje on tymi,którzy jemu podlegają.(Ef.6,12).W tym miejscu,gdzie szatan ma swoją siedzibę odbędzie się spotkanie Chrystusa z Kościołem,czyli zwycięzcy ze swoją Zwycięzcą Chrystusem .Większego i wspanialszego tryumfu nie można sobie wyobrazić.

Błogość-miejsce smutku,boleści i rożnych rozczarowań zajmie cudowna błogość i radość,która będzie zupełna i której nikt i nigdy już nie będzie w stanie odebrać.(Jn.16,22).Będzie to spełnienie się owej błogosławionej nadziei,o której wspomina Paweł.(Tyt.2,13)

Gdy Kościół będzie zabrany z ziemi,cały świat będzie trwać w dalszym swoim porządku i wtedy objawi się człowiek grzechu,syn zatracenie(2 Tes.2),który obejmie ster rządów tego świata.

Pierwszy i drugi poprzedzą Oblubienicę do przyjścia Pana naszego Jezusa Chrystusa(2 Tes.2,3) a trzeci powstanie,czyli objawi się gdy Kościół już będzie zabrany(Obj.13,11).A ten,który teraz przeszkadza,będzie odjęty,a to miejsce zajmie ten trzeci,i dalej a ten trzeci,który ma w sobie pierwszego i drugiego,oni zjednoczą się wszyscy razem aby stoczyć walkę z dwoma świadkami,którzy byli posłani do Izraela i uśmiercą ich,a wtedy cała ziemia i wszyscy jej mieszkańcy pokłonią się Jemu i będzie wychwalony od wszystkich.

Zastanów się drogi czytelniku czy i Ty jesteś w tym Kościele,który będzie pochwycony na obłoki ,aby spotkać się ze swoim Panem Jezusem Chrystusem?

Jeśli ,jeszcze nie masz tej pewności ,bo twoje grzechy cię oddzielają od tej błogosławionej nadziei,to nie zwlekaj oddaj swoje życie w ręce Jezusa ,pokutuj, zawrzyj z Nim przymierze poprzez Chrzest Wodny,żyj tym Słowem które Jezus nam objawił i wytrwaj w Nim do końca ,a na pewno nie ominie cię pochwycenie.

Grzeszna natura człowieka i uczynki ciała. cz.1

2010-07-08T14:37:00.007+02:00

Żaden fragment Biblii nie pokazuje nam czytelniej kontrastu między cechami charakteru człowieka odrodzonego, żyjącego w mocy Ducha Świętego, a człowieka nie przemienionego żyjącego według żądz swojego ciała niż List do Galacjan. 5:16-26.

Apostoł Paweł podaje nam listę postaw wynikających z cielesnego myślenia człowieka nie odrodzonego oraz listę „Owoców Ducha Świętego” czyli cech charakteru będących wynikiem Bożej przemiany. Określenie „grzeszna natura” (gr.sarks) przedstawia starą naturę człowieka z jej tendencjami i żądzami, która pozostaje w chrześcijanach również po nawróceniu i z którą każdy człowiek świadomie wierzący zobowiązany jest bezwzględnie się rozprawić. Biblia mówi że ci, którzy nie uśmiercą swojej starej natury i angażują się w sprawy zawarte w Liście do Galacjan 5:20-21, sami zamykają sobie drzwi do Królestwa Bożego.

WSZETECZEŃSTWO (Porneia) - Grzechy seksualne, lubieżność, niemoralne zachowanie, karmienie się lubieżnymi treściami, seks pozamałżeński.
NIECZYSTOŚĆ (Akatharsia) - Złe myśli i uczynki, lubieżne myśli i grzeszne pragnienia serca, chciwość, nieczyste motywacje.

ROZPUSTA (Aselgeia) - Wyuzdanie, uleganie swoim pasjom, namiętnościom i pożądliwości, egoistyczne koncentrowanie się na własnych przyjemnościach.

BAŁWOCHWALSTWO (Eidololatria) - Oddawanie czci duchom, ludziom, posągom lub wszelkim wizerunkom. Uznanie autorytetu jakiejkolwiek instytucji, gremium, osoby lub jakiejś rzeczy albo mocy jako równej bądź wyższej niż Bóg i Pismo Święte.

CZARY (Pharmakeia) - Wszystkie formy ezoteryki, okultyzmu, spirytyzmu i magi. Wszelkie techniki skrytej manipulacji, kontroli bądź wywierania wpływu na innych ludzi bez ich wiedzy. Świadome używanie środków powodujących odmienne stany świadomości.

WROGOŚĆ (Echthra) - Wrogie intencje i czyny, skrajna niechęć, nienawiść.

SPÓR (Eris) - Walka o pierwszeństwo, rywalizacja, nieustępliwość.

ZAZDROŚĆ (Zelos) - Zazdrość z powodu czyjejś pozycji, powodzenia lub posiadania.

GNIEW (Thymos) - Konflikty i złość wynikające z nieprzebaczenia, które prowadzą do ostrych słów bądź złośliwych czynów.

KNOWANIA (Eritheia) - Manipulacje, tworzenie podziałów, dążenie do władzy.

WAŚNIE (Dichostasia) - Dzielenie ludzi na lepszych i gorszych, ważnych i ważniejszych lub mądrych i mądrzejszych niszczących jedność Kościoła.

ODSZCZEPIEŃSTWO (Hairesis) - Wprowadzanie nauczania nie opartego na Piśmie Świętym. Manipulacja Słowem Bożym.

ZABÓJSTWO lub ZAWIŚĆ (Phtonos) - Agresja, wrogość lub nienawiść do innych w celu ich dyskredytacji, wszelkich form pogrążenia z morderstwem włącznie.

PIJAŃSTWO (Methe) - Świadome osłabianie kontroli nad umysłem przez nadużywanie alkoholu.

OBŻARSTWO (Komos) - Nieumiarkowane ucztowanie, szeroko pojęta żądza konsumpcji.

CDN...

Spodkanie z Jezusem

2010-06-29T12:10:00.009+02:00

Jezus,spojrzawszy na niego,rzekł;Ty jest Szymon,syn Jana. Ty będziesz nazwany Kefas (to znaczy :Piotr)Ew.św.Jn.1,42

Zacytowany werset to krótka relacja ze spotkania Szymona,późniejszego apostoła Piotra,z Jezusem Chrystusem. Andrzej,brat Szymona,opowiadał: mu: znaleźliśmy Mistrza(to znaczy Chrystusa,na którego czekali wszyscy pobożni Żydzi).Obaj udali się do niego. Należałoby się spodziewać,że Piotr zada nieznajomemu jakieś pytanie odnośnie jego posłannictwa. Jednak mnie doszło do tego. To Jezus rozpoczął rozmowę. Jego wypowiedzi są równie ważne dla ans,jak dla Szymona Piotra. Jezus wie,kto przed nim stoi – nazywa go bowiem Szymonem. Zna również imię jego ojca. Ktoś może zauważyć,ze Jezus już wcześniej wypytywał o Piotra i zdobył o nim pewne informacje. Jak wynika z następnych wydarzeń,nie jest to jednak wiarygodne i wyczerpujące wyjaśnienie.

Wszechwiedza Jezusa Chrystusa nie zaskakuje tego,kto wie o nim więcej – o Synu Bożym. Jeśli jest Bogiem – a jest Nim,to jest wszechwiedzący. Szymonowi,człowiekowi o tak niezwykle impulsywnym temperamencie,odjęło wprost mowę. Był pod tak wielkim wrażeniem,że nie wiedział,co odpowiedzieć. Chrystus miał prawo nadać mu nowe imię:Kefas,czyli Piotr.

Czy zgodziłbyś się,aby ktoś nie pytając o Twoje zdanie,nadał Ci inne imię?

Autorytet Pana Jezusa usuwał wszelki sprzeciw. Szymon Piotr natychmiast dobitnie to odczuł. Dopiero później okazało się,że była to przełomowa chwila w jego życiu.

BEZSENSOWNA WOJNA

2010-06-01T08:51:00.004+02:00

Baczcie,aby was kto nie sprowadził na manowce filozofią i czczym urojeniem,opartym na podaniach ludzkich i na żywiołach świata,a nie na Chrystusie.(Kol.2,8)

Sprzeciw człowieka wobec prawdziwego,biblijnego chrześcijaństwa jest potwierdzeniem prawdy,którą ono głosi.

Nieprzerwane uporczywe zabiegi krytyki Biblii przez wolnomyślicieli,głębokie i drobiazgowe jej analizy przeprowadzone w ciągu weselu wieków,jak również zaciekłość,z jaką usiłuje się doszukać w niej błędów i niesprzeczność,są dowodem żywej dążności do udowodnienia,że Słowo Boże nie jest nieprzemijającą wartością,za jaką się je uważa.

Skąd bierze się ta zaciekłość?

Czym wytłumaczyć takie działania?

W walce z Biblią uruchamia się wszelkie dostępne środki. Woła się na pomoc astronomię i geologię. Szpera się w geografii,historii,starożytności,wszelkich manuskryptach,listach Persów,dziejach heretyków. Nie pomija się niczego.

Przekopano już wszystko,celem znalezienia czegoś,co mogłoby ją zdyskredytować.

Po cóż te zabiegi?

To wszystko dlatego,że Biblia jest Słowem Bożym,zawiera prawdę Boża. Sumienie człowieka wie,że poprzez chrystianizm ma do czynienia z Bogiem. odczuwa ono oddziaływanie Bożego głosu. Odczuwa Jego obecność,lecz nie chce Go przyjąć. Niewierzący człowiek nie może pozostawić w spokoju Boga i Jego prawdy. Jest to fanatyzm pełen goryczy,gdyż ostatecznie nic nie jest w stanie ukoić jego sumienia,jak tylko pojednanie.

„Dlatego w miejsce Chrystusa poselstwo sprawujemy,jak gdyby nas Bóg upominał;w miejsce Chrystusa prosimy:Pojednajcie się z Bogiem.”(2 Kor.5,20)

Baczcie,aby was kto nie sprowadził na manowce filozofią i czczym urojeniem,opartym na podaniach ludzkich i na żywiołach świata,a nie na Chrystusie.(Ko

2010-06-01T08:41:00.004+02:00

Baczcie,aby was kto nie sprowadził na manowce filozofią i czczym urojeniem,opartym na podaniach ludzkich i na żywiołach świata,a nie na Chrystusie.(Kol.2,8)

Sprzeciw człowieka wobec prawdziwego,biblijnego chrześcijaństwa jest potwierdzeniem prawdy,którą ono głosi.

Skąd bierze się ta zaciekłość?

Czym wytłumaczyć takie działania?

Przekopano już wszystko,celem znalezienia czegoś,co mogłoby ją zdyskredytować.

Po cóż te zabiegi?

„Dlatego w miejsce Chrystusa poselstwo sprawujemy,jak gdyby nas Bóg upominał;w miejsce Chrystusa prosimy:Pojednajcie się z Bogiem.”(2 Kor.5,20)

Biblia

2010-05-12T12:50:00.004+02:00

A odpowiadając rzekł:Napisano:Nie samym chlebem żyje człowiek,ale każdym słowem,które pochodzi z ust Bożych.(Mt.4,4)

Słowo Boże jest jednym z najcenniejszych skarbów,które podarował nam sam Bóg. Jako ludzie wierzący nie jesteśmy pozostawieni na tej ziemi samym sobie,lecz posiadamy Ducha Świętego,zamieszkałego w nas,i to On nas prowadzi( ci którzy oddali swoje życie Jezusowi czyniąc go swoim Panem i zawarli z Nim przymierze przez Chrzest Wodny,narodzili się na nowo,i to oni posiadają tegoż Ducha Świętego)Jest to wielką łaską,że sam Bóg jest naszym przewodnikiem na drodze wiary. Ale to nie wszystko:w swoim Słowie Bóg podarował nam możliwość poznawania Jego odwiecznych zamysłów. Możemy poznać Jego istotę,że jest święty i sprawiedliwy,ale i pełen doskonałej miłości. Możemy się dowiedzieć o tym,że już od dawna miał w sercu radosną wolę,aby stworzyć i miłować człowieka. Poznajemy też jak potrafi utorować człowiekowi drogę z powrotem do Siebie,drogę,którą człowiek zamknął sobie przez grzech. Jest nam podarowane,by dowiedzieć się o tym,że teraz się nami tak troskliwie zajmie i że doprowadzi nas do Swojej chwały zgodnie z niezłomną swą obietnicą. Przez Słów Boże dowiadujemy się również o Jego zamiarach w przyszłości: że wkrótce przyjdzie,aby wziąć tych którzy Mu służą i żyją Jego Słowem ,którzy przez wiarę stali się się Jego własnością ,do Siebie,ale równocześnie rozpocznie się sprawiedliwy sąd nad ludźmi,którzy nie uwierzyli łasce i nie przyjęli Pan Jezusa do swojego serca ,którzy tylko mówili że są wierzącymi ,ale ich życie było zaprzeczeniem tego wszystkiego(nie odwrócili się od nieprawości -grzechu swego ).Bóg sam przemawia przez Biblię do nas. To ten odwieczny jeden Bóg. Stwórca wszechświata i wszystkich rzeczy,pragnie powiedzieć Ci o rzeczach najwyższej wagi,Tobie Czytelniku,który wobec Niego jesteś tak małym stworzeniem i tylko jednym z ponad sześciu miliardów ludzi! >A jednak w oczach Boga jesteś niezwykle cenny- wprawdzie niegodny,a jednak cenny –tak bardzo,że osobiście chce z Tobą rozmawiać!

Czy nie odczuwasz,z jak wielkim przywilejem masz do czynienia?

Czy raczej wolisz nadal Go lekceważyć,bez poznania Jego woli?

Jak często i z jakim nastawieniem sięgasz po Słowo Boże?

A dzisiaj,czy wczytywałeś już się w Biblie?

Wiara

2010-05-04T09:17:00.011+02:00

Bo jeśli ustami swymi wyznasz,że Jezus jest Panem,i uwierzysz w sercu swoim,że Bóg wzbudził go z martwych,zbawiony będziesz.(Rz.10,9)

Usprawiedliwieni tedy z wiary,pokój mamy z Bogiem przez Pana naszego,Jezusa Chrystusa.(Rz.5,1)

Jeśli Bóg coś powiedział,czyż nie jest to prawdą?

Czyż On nie jest tym jedynym,który ja potrafi wypowiedzieć i zawsze stać przy niej?

Dziś Bóg przemawia do nas przez swoje Slow,przez Biblię,a „...Kto nie wierzy w Boga,uczynił go kłamca,gdyż nie uwierzył świadectwu,które Bóg złożył o Synu swoim.”(1Jn.5,10b)

Dlatego każdy człowiek ponosi odpowiedzialność,by przyjąć świadectwo Boże,to znaczy by wierzyć.

Wiara jednak to coś zupełnie innego niż zbiór wyobrażeń danego człowieka o Bogu,albo jakaś sformalizowana religia. Przed Bogiem nie istnieje również coś takiego jak wiara kolektywna lub rodzinna przekazywana z pokolenia w pokolenie,tak zwana wiara naszych ojców,przodków itd..

Wiara jest bardzo osobistym przeżywaniem ufności do samego Boga,które każdego prowadzi do opartego na tej ufności i głębokim przekonaniu działania,by w pokorze,zająć miejsce,jakie wskazuje nam Słowo Boże:miejsce grzesznika względem świętego Boga.

Wiara jest rozsądna,cierpliwa i posłuszna. Rozpoznaje prawdy Boże,poznaje Go jakim jest w rzeczywistości:jako Boga sprawiedliwego sądu,ale również jako Tego,który jeszcze dzisiaj oferuje swoją łaskę.

Wiara jest osobistym poznawaniem Boga,który objawił się w swoim Synu,którzy do nas przemawia,słucha i odpowiada.

Wiara jest żywą relacją z Bogiem,który dla wierzących stał się Ojcem przez Pana Jezusa Chrystusa,Zbawiciela grzeszników.

Czy i Ty drogi czytelniku masz właśnie taką Wiarę?

PRAWO ZAKONNE -”DZIESIĘCIORO PRZYKAZAŃ”

2010-04-16T07:53:00.008+02:00

Jam jest Pan,Bóg twój,który cię wyprowadził z ziemi egipskiej,z domu niewoli(2 Mojż.20,2)

W naszym kraju niewielu jest ludzi,którzy by nie słyszeli o tak zwanym”dekalogu”,to jest o „dziesięciu przykazaniach”.Prawodawcą i autorem tych przykazań jest Bóg. Zacytowany powyżej werset z 2 Księgi Mojżeszowej stanowi”przedmowę”do

" dziesięciu przykazań” i jasno przedstawia,że Bóg nadał je IZRAELITOM,narodowi,którego wyzwolił z niewoli egipskiej.”Czy to ma oznaczać,że powołaniem chrześcijan nie jest sumienne przestrzeganie prawa zagonowego,zawierającego te dziesięć przykazań?”,mógłby ktoś zapytać:

Tak właśnie tak!-”Albowiem końcem zakonu jest Chrystus” oraz „Ja przez zakon umarłem zakonowi”(Rzym.10,4 ; Gal.2,19).Tak mówi Słowo Boże,tak mówi Bóg.

„W takim razie mogę robić,co chcę,to,co tylko mi się podoba?” - kto tak pyta,obnaża istotę swojej natury,poświadcza,że wciąż ma jeszcze upodobanie w grzechu i pragnienie grzesznej,zmysłowej,poddanej ludzkim żądzom pozornej”wolności”.W konsekwencji oznacza to,że człowiek taki znajduje się na drodze do piekła,miejsca wiecznego potępienia. Niewątpliwie nie pojmuje również,co to znaczy,że”Chrystus wykupił nas od przekleństwa zakonu”(Gal.3,13),ponieważ starotestamentowe prawo zakonne głosi,że jesteśmy przeklęci,gdy go w całości,bezbłędnie,bez jakichkolwiek uchybień nie przestrzegamy(Gal.3,10).

Dla chrześcijan miarodajnym wzorcem moralnym nie jest starotestamentowy lub też jakikolwiek inny zakon,lecz jedynie sam Chrystus. Słowo Boże mówi jednoznacznie,że Chrystus jest końcem zakonu.

Lecz co to znaczy?

„Usprawiedliwieni z wiary”(Rzym.5,1),żyjemy „w wierze w Syna Bożego,który nas umiłował i wydał samego siebie za nas”(Gal.2,20).Apostoł Paweł pisze,że umarł dla zakonu”aby żyć dla Boga”(Gal.2,19).

Lecz w jaki sposób można żyć dla Boga?

Tylko żyjąc tak,jak żył Chrystus?

Z jakich pobudek?

Będąc do tego motywowanymi JEGO MIŁOŚCIĄ! Im głębiej Go kochamy,tym więcej naszym życiem jest właśnie On.

Czyż Bóg nie ma w nas całkowitego upodobania,gdy widzi w naszym życiu Chrystusa – w naszych czynach,słowach,myślach i naszym usposobieniu?

Żyjąc Chrystusem,okazujemy Bogu nieporównywalnie wyższą cześć niż kiedykolwiek jakikolwiek człowiek choćby najsumienniej przestrzegający przykazań. Lecz i ta myśl nie sięga jeszcze dostatecznie głęboko. W rzeczywistości bowiem jedynie szczere naśladowanie Chrystusa,postępowanie,w którym On jest przedmiotem najgłębszego uwielbienia,jest jedynym sposobem na oddanie Bogu należnej Mu czci,a wszelkie,zawsze mniej lub bardziej nieudolne próby wykonywania prawa zakonnego,kończą się winą i Jego zniesławieniem.

A więc:łaska czy surowe prawo?

Zbawiciel i Jego zasługi czy własna sprawiedliwość?

Oto i zasadnicze pytania.

Czy ktoś,patrzący szczerze i wnikliwie,może to jeszcze podważyć?

OCZEKIWANIE

2010-03-20T14:01:00.006+01:00

Wy zaś bądźcie podobni do ludzi oczekujących pana swego,aby mu zaraz otworzyć,kiedy powróci z wesela,przyjdzie i zapuka.(Ew.św.Łk.12,36)

Osoba czekająca na przystanku autobusowym,zachowuje się zupełnie inaczej niż ta,która mając wolne popołudnie,odpoczywa w swoim ogrodzie. Zniecierpliwiona często spogląda to na zegarek,to na rozkład jazdy autobusów,to znów na drogę,skąd spodziewa się nadjechania autobusu.Przedstawiona powyżej sytuacja pokazuje nam konkretne zachowanie człowieka,spowodowane oczekiwaniem. Powinno ono charakteryzować również i nas wierzących. Nie czekamy wprawdzie na autobus,ale na Pana Jezusa,który przyjdzie,by zabrać do siebie wszystkich zbawionych,On powiedział:"Przyjdę wkrótce"powinniśmy więc każdego dnia wyglądać Go. Takie oczekiwanie kierowane przez wiarę,będzie kształtować nasze życie:

1. uczyni to z nas czuwających chrześcijan,na co wskazuje nam(1 list do Tesaloniczan 5,6);
2.będziemy stawać się wiernymi i roztropnymi sługami,
umiejętnie wykonywającymi zadania powierzone
nam przez Boga(Ew.św.Mateusza 24,45);
3.z żywą nadzieją w sercach będziemy się oczyszczać,
by być tak czystymi jak On(1 List Jana 3,3);
4. uczyni to nas obcymi na tej ziemi,ponieważ oczekujemy Pan,który wprowadzi nas do prawdziwej
ojczyzny,jaka jest Niebo(List do Filipian 3,20)
Chociaż upadłem jednak wstanę,chociaż siedzę w ciemności,jednak Pan jest moją światłością(Micheasz 7,8)
Przypominam ci,abyś rozniecił na nowo dar łaski Bożej.(1 Tymoteusza1,6)
Opadłe ręce i omdlałe kolana znowu wyprostujcie (Hebrajczyków 12,12)
Bywa,że ręce ludzi wiary opadają,a kolana omdlewają. Znany jest przykład Abrahama,który po wydarzeniach związanych z niewolnica Hagar oddalił się od Boga i dopiero po trzynastu latach sam Pan zawołał do niego:”Trwaj w społeczności ze mną!”(1Mojż.17,1).Własna próba spełnienia Bożej obietnicy spowodowała przerwanie społeczności Bogiem,ale wiara tego męża Bożego znowu wzrosła i to do tego stopnia,że ostatecznie gotów był złożyć swe dziecko obietnicy w ofierze.
Inny przykładem może być Samson,który od urodzenia był nazyrejczykiem Bożym,ale mimo tego szczególnego powołania wielokrotnie popadał w grzech. Jednak,kiedy będąc skuty łańcuchami,zawołał do Boga,ten darował mu mocy i odniósł największe zwycięstwo swego życia.
Dawid,który był człowiekiem usprawiedliwionym według serca Bożego,także wielokrotnie upadał. Kiedyś powodowany pychą zarządził spis ludności,za co Bóg srodze ukarał całego Izraela,lecz tam, gdzie zatrzymał się anioł Pański,na klepisku Ornana Jebuzejczyka,skruszony Dawid zbudował ołtarz,a później Salamon postawił świątynię.
Pamiętajmy również Piotra,który powstrzymywał Pana przed pójściem na krzyż,później w najcięższej dola swego Zbawiciela chwili zasnął,a w końcu zaparł się go haniebnie. Pan jednak znał serce Piotra i wiedział,że kiedy on wzmocniony Jego łaską powstanie z tego upadku,będzie skutecznie utwardził innych w wierze.
A Tymoteusz? Był człowiekiem wielkiej gorliwości,ale też bardzo skromnym i nad wyraz nieśmiałości dar,mimo pieczęci apostolskiej,także przygasł pod naciskiem przeciwności. Dlatego Apostoł musiał mu przypomnieć,że jako wierzący posiadamy ducha mocy,miłości i powściągliwości,aby stawić czoła wszelkim trudnościom i pojawiającym się sprzeciwom.

Czy rzeczywiście istnieje piekło?

2010-01-05T10:30:00.013+01:00

Tam będzie płacz i zgrzytanie zębów(...)(Łk.13,28)
Udziałem zaś bojaźliwych i niewierzących,i skalanych,i zabójców,i wszeteczników,i czarowników,i bałwochwalców,i wszystkich kłamców,będzie jezioro płonące ogniem i siarką. To jest śmierć druga.”(Obj.21,8)

Dzisiaj wielu ludzi ze szczególnym upodobaniem przeczy temu,że istnieje piekło. Nauczyciele błędnych poglądów,wywołując fałszywą ufność,twierdzą:”Bóg jest Bogiem miłości. Jakże on mógłby dopuścić,by ludzie skończyli w miejscu wiecznej męki?"Nie,słowo „piekło” należy rozumieć tylko obrazowo. Ludzie wykładający ten temat w taki sposób zapominają,że ten sam Bóg jest również święty i sprawiedliwy. To prawda,że On nie chce śmierci grzesznika,pragnie za wszelką cenę uchronić człowieka od miejsca wiecznego odłączenia od Niego i Jego przenikającej aż do tej pory wszystko dobroci. Bóg pragnie,aby człowiek nawrócił się i żył. Bóg TERAZ pragnie okazać łaskę każdemu. Kto jednak ją odrzuci,pozna Go,jako sprawiedliwego sędziego.
Co powiedziałbyś o sędzim,który wypuściłby na wolność mordercę,pomimo jasno dowiedzionej winy?
Bóg chce przebaczyć nawet największe grzechy dzięki zastępczej śmierci Chrystusowej. Ale kto lekceważy tę Boża drogę ratunku,tego poważnie musimy ostrzec. Pismo Święte mówi:
„Idźcie przecz ode mnie,przeklęci,w ogień wieczny,zgotowany diabłu i jego aniołom”(Mt.25,41).
„I odejdą ci na kaźń wieczną”(Mt.25,46)
„Lepiej jest dla ciebie wejść kulawym do żywota,niż mieć dwie nogi,a być wrzuconym do piekła,gdzie robak nie umiera,a ogień nie gaśnie”(Mr.9,45-46) „Udziałem zaś bojaźliwych i niewierzących,i skalanych, i zabójców, i wszeteczników, i czarowników, i bałwochwalców, i wszystkich kłamców będzie jezioro płonące ogniem i siarką. To jest śmierć druga”(Obj.21,8)
„I będą dręczeni dniem i nocą na wieki wieków.”(Obj.20,10)

Jak mam postępować ?

2009-07-17T13:21:00.012+02:00

Według Ducha postępujcie, a nie będziecie pobłażali żądzy cielesnej.(Galicjan 5,16)

W każdym wierzącym Duch Święty zamieszkał na zawsze. Lecz życie pod stałym i wyłącznym kierownictwem Ducha Świętego nie jest rzeczą, która raz zainicjowana funkcjonuje od tej pory automatycznie jest to proces wymagający codziennej czujności i ćwiczenia osobistej uległości względem woli Bożej. W Psalmie 23 Dawid przedstawia piękną ilustrację tego fragmentu, posługując się obrazem owieczek. Do Pana mówi:” Namaszczasz oliwą głowę moją.” Jest to aluzja do maści pasterza na plagę much, które dokuczały trzoda i łatwo doprowadzały ją do niepokoju, a nawet popłochu.

Jak łatwo irytujemy się, nawet błahostka jest zdolna zakłócić nasz spokój. Denerwowanie się z powodu na pozór drobnych rzeczy doprowadza niejednokrotnie do nie byle, jakiego gniewu!

Jak ważne jest zatem, abyśmy byli świadomi codziennego działania Ducha Świętego .Tylko On może rozwiązać w nas usposobienie Pana Jezusa Chrystusa. Jego Duch może dodać nam siły, aby spokojnie znosić kłopoty i trudności codziennego życia. ”Bo zakon Ducha, który daje życie w Chrystusie Jezusie, uwolnił cię od zakonu grzechu i śmierci.”(Rz.8,2)

A jeśli nie możemy się uporać z nieprzyjemnymi okolicznościami, zawróćmy się do Pana: ”Panie, nie mogę dać sobie rady z ta sytuacja. Obruszam siei popadam w gniew. Proszę Cię, ospo kój mnie przez twojego Ducha. Weź mnie całkowicie pod Swoją władzę, abym reagował i sprawował się tak, jak Ty byś tego oczekiwał ode mnie.”

Będziemy zdumieni, jak szybko Pan odpowiada na naszą poważna i szczerą prośbę.

Słowo Boże

2009-06-02T08:32:00.007+02:00

"Bo tak mówi Ten, który jest Wysoki i Wyniosły, który króluje wiecznie, a którego imię jest Święte; Króluje na wysokim i świętym miejscu, lecz jestem z tym, który jest skruszony i pokorny duchem.(Izajasz 57,15)

Ojciec Niebieski mieszka na dwóch miejscach. W nieprzystępnej światłości w niebie(Ps.103,19-22).Lecz bóg przez Ducha Świętego mieszka również w sercach ludzkich .Lecz to serce musi być skruszone i pokorne. Bóg dał człowiekowi swoje Słowo, tę księgę ksiąg. On przemawia do serc ludzkich przez tę księgę .Są tacy ludzie, którzy ją nienawidzą, lecz są też ludzie, którzy ja kochają i ci ludzie są szczęśliwi i radośni.

PRZYKŁAD:75 lat temu pewien człowiek otrzymał tę księgę na kopalni, od swego współpracownika. Zmienił swoje życie polecił ją mojemu znajomemu. Ten znajomy polecił ja mnie.

Wielu było takich, którzy zabraniali jej czytania. Biblia była niszczona, konfiskowana, jednak ona nadal istnieje i zmienia ludzi. jeżeli trafi do szczerego człowieka, ona przemówi do jego serca. Bo ta księga daje życie. Bóg zawarł w tej księdze życie W Palestynie został odkryty niedawno grobowiec sprzed 3000 lat, w którym było wiele wspaniałych rzeczy, były też naczynia z ziarnem zboża. Ziarna tego zboża zostały wsadzone do ziemi i zboże to zakiełkowało. Ja nie mogę tego wyjaśnić jak się to stało, że po 3 tysiącach lat to życie, które Bóg zawarł w tych ziarnach, przyniosło plon. Jeśli Bóg był w stanie zawrzeć w tych ziarnach życie i utrzymać je przez ponad 3 tyś. lat, to czy nie mógł tego uczynnić ze Słowem Swoim?

"Ale człowiek zmysłowy nie przyjmuje tych rzeczy, które są z Ducha Bożego, bo są dań głupstwem i nie może ich poznać, gdyż należy je duchowo rozsądzać. Człowiek zaś duchowy rozsądza wszystko, sam zaś nie polega niczyjemu osądowi. Bo któż poznał myśl Pan? Któż może go pouczyć? Ale my jesteśmy myśli Chrystusowej."(1 Kor.2,14-16)

Jeśli możemy zrozumiecie Słowo, to tylko dlatego, że Bóg przez Ducha Świętego objawia nam wspaniale prawdy, które ta księga zawiera. Nie wystarczy czytać Słowo Boże w formie lektury, lecz musimy studiować je z modlitwą po to, abyśmy żyli przez nią.

"Jeśli kto chce pełnić wole jego, ten pozna, czy ta nauka jest z Boga, czy też Ja sam mówię od siebie.(Jan 7,17)

przez tę księgę poznajemy Boża naukę. Pierwotny człowiek nie potrzebował czytać, gdyż rozmawiał z Bogiem twarzą w twarz, tak jak dziecko rozmawia ze swoimi rodzicami.

"Lecz wasze winy są tym, co was odłączyło od waszego Boga, a wasze grzechy zasłoniły przed wami jego oblicze, tak że nie słyszy."(Iz.59,2)

Od popełnienia grzechu, człowiek nie mógł oglądać boga, dlatego Bug komunikował się z ludźmi przez proroków.

"Zaiste, nie czyni Wszechmogący Pan nic, jeżeli nie objawi swego planu swoim sługom, prorokom."(Amos 3,7)

"I rzekł Pan: Słuchajcie moich słów: jeżeli jest u was prorok Pan, To objawiam mu się w widzeniu. Przemawiam do niego we śnie."(4 Mojż.12,6)

CDN...

Wesele Baranka cz.5

2009-04-22T10:58:00.005+02:00

Wesele Baranka jest pełnia nadziei człowieka wierzącego.Słowo Boże mówi:"Błogosławiony i święty ten, który ma udział w pierwszym zmartwychwstaniu: nad ni druga śmierć nie ma mocy..."(Obj.20:6).Wielkie błogosławieństwo zaproszenia na wesele Barankowe (Obj.19:9). W tym czasie trwania wesela i zaślubin Oblubieńca z Oblubienica na ziemi spadną ciężkie kataklizmy kary Bożej. Aby mogło odbyć się wesele mysi być oblubieniec i oblubienica. Otóż Chrystus nazywa siebie Oblubieńcem (Mateusz 9:15) Oblubieńcem nazywa Go Jan Chrzciciel (Jan 3:29), a także Paweł(2Koryntian 11:2).kto jest Oblubienica- Izrael czy Lud Boży wybrany z pogan?(który prał swoje szaty we Krwi Baranka i uświęcał się nie czynił tego co świat czyni)Jezus jako Oblubieniec Izraela rozwiązał działalność pośród swego narodu, ale został odrzucony (Mateusz 21:42-44) i stal się kamieniem obrazy.Oblubienica odrzuciła Go(Mateusz 27:22-23).Izrael jako Oblubienica odrzuciła Go i nie była wierna swemu Oblubieńcowi.Sprzeniewierzyła się Jemu stając się nierządnica(Jeremiasz 3:8).On zmuszony był dać jest list rozwodowy.Natomiast Oblubieniec wziął sobie pannę bez skazy (Efezjan 5:27), dziewice czystą i tą dziewicą jest Jego Lud który wyszedł z pogan ze wszystkich narodów(Objawienie 19:6-9) ,po którą On przyjdzie.Objawienie św.Jana mówi nam,że małżonka Jego przygotowała się, i dano jej przyoblec się w czysty lśniący bisior.(proszę nie mylić Kościoła z Oblubienicą ,Kościół pójdzie w ucisk bo Kościół jest letni)Gdy liczba dusz osiągnie pełnie to wtedy zostanie we spaniałej chwale porwana z ziemi(1 Tesaloniczan 4:13), gdyż spotkamy się z Panem naszym bezpośrednio 9 odtąd będziemy z Nim przebywać. Jezus Chrystus wiele razy mówił i tym wielkim wydarzeniu (Mateusz 22:2-10 ; 8:12).Mówił też,że "nie będzie pił odtąd z tego owocu winorośli aż do owego dnia, gdy będę pił z wami na nowo w Królestwie Ojca mojego"(Mateusz 26:29).
Podobnie mówił na temat Baranka:"gorąco pragnąłem spożyć tego baranka z wami, bo powiadam wam,że go więcej jeść nie będę aż nastąpi spełnienie w Królestwie Bożym"(łukasz 22:15).

Jednak największe wyróżnienie spodka Jego wybrańców gdy zostaną posadzeni do stołu, a Jezus sam będzie im usługiwał(łukasz 12:37).Takie wspaniałości oczekują tych, którzy umiłowali sławne przyjście Jego (2 Tymoteusz 4:8).Bóg to uczynił, abyśmy byli ku chwale sławy Jego wobec nas w Chrystusie Jezusie (Efezjan 2:7). Chwała Boże napełniać będzie. przestworza, a wszelki twór zawoła:" weselmy się i radujmy się i oddajmy Mu chwałę."Wtedy Oblubienica podobna będzie do Oblubieńca(1Jan 3:2) i wtedy poznamy Go tak jak zostaliśmy przez Niego poznani( 1Koryntian 13:12).
Abyśmy byli pełni Tego,który sam wszystko we wszystkim napełnia(Efezjan 1:23).

Czasy ostateczne cz.4

2009-02-10T10:27:00.013+01:00

Przyjście Chrystusa po Oblubienice (Paruzja)

W chwili gdy Kościół Chrystusowy oczekuje chwalebnego przyjścia swego Pana i gdy ostatni członek tego Kościoła zostanie powołany z tego świata i znajdzie swe miejsce w Kościele jako żywa cegiełka, wówczas Chrystus Pan opuści swe miejsce po prawicy Majestatu i „na dany rozkaz i głos Archanioła i trąby Bożej zstąpi z nieba”
1Tesaloniczan 4,16-17:
Gdyż sam Pan na dany rozkaz, na głos archanioła i trąby Bożej zstąpi z nieba;…. Potem my, którzy pozostaniemy przy życiu, razem z nim porwani będziemy w obłokach w powietrze, na spotkanie Pana; i tak zawsze będziemy z Panem.
Aby pochwycić Oblubienice która uświęcała się i oczekiwała była gotowa na przyjście i pochwycenie przez Jezusa Chrystusa –Oblubieńca , Dla Niej będzie to wspaniała chwila gdy połączy się ze swoja niebiańska głową aby pozostać razem na zawsze. Niesyty nie będzie pochwycony cały Kościół ,jak się niekiedy słyszy,jedynie z Kościoła wyjdzie oblubienica która nie szła ze światem na kompromis ,ona uświęcała się nie upodabniała się do tego świata, żyła w nim tak jak tego pragnął Jezus.
To jest tak jak z kwiatkiem ,który rośnie na gnojowniku ,lecz nie śmierdzi nim, on pachnie Wydaje piękny słodki zapach miły do wąchania ,i też tak się ma z Oblubienicą ona żyje w świecie ,lecz nie jest z tego świata i wydaje miła woń dla Boga.
Rzymian 12.2:
A nie upodabniajcie się do tego świata,ale się przemieńcie przez odnowienie umysłu swego,abyście umieli rozróżnić, co jest wolą Bożą, co jest dobre, miłe i doskonałe.
Ci którzy zostaną tu na ziemi ,będą musieli przejść przez wielki ucisk i straszne cierpienia ,jakie będą dotykać wszystkich którzy nie przyjęli znamienia bestii na prawa rękę ,czy na czoło to jest resztka Kościoła ,która został nazwaną przez Jezusa GŁUPIĄ PANNĄ jak opisuje Ewangelista Mateusz 25, 1-13"Podobieństwo o dziesięciu pannach." Choć można było tego uniknąć ,wiemy jaki jest dzisiaj Kościół Boży , LETNI który idzie dwiema drogami. W Starym Testamencie wzięcie Henocha i Eliasza jest obrazem Oblubienicy, która również została wzięta przed uciskiem ,tak samo jak ci prorocy. Pan też ich pochwycił ich ciała zostały przemienione , w chwalebne ciała takie jakie ma Jezus Chrystus.
1Koryntian 15,51
Oto tajemnice wam objawiam: Nie wszyscy zaśniemy, ale wszyscy będziemy przemienieni.
, i tak samo będzie z Oblubienica , ona w mgnień oka zostanie przemieniona , nie umrze ,a jedynie otrzyma CHWALEBNE CIAŁO .
Filipin 3,20-21:
Nasza zaś ojczyzna jest w niebie, skąd też Zbawiciela oczekujemy, Pana Jezusa Chrystusa. Który przemieni znikome ciało nasze w postać, podobna do uwielbionego ciała swego, tą mocą, która też wszystko poddać sobie może.
Będzie to wspaniała chwila gdy Oblubienica po raz pierwszy ze wszystkich pokoleń, połączy się z Panem aby tak już być na zawsze, nasze ciała skazitelne ,niedoskonałe ,obolałe ,ułomne w mgnieniu oka stanie się podobne do ciała chwalebnego Chrystusa, jakie to będzie wspaniałe uczucie doznać tak zaszczytnego dla nas przemienienia. Nasze zbawienie całkowite co do ducha ,duszy i ciała.
Rzymian 8,23:
A nie tylko ono, lecz i my sami, którzy posiadamy zaczątek Ducha, wzdychamy w sobie, oczekując synostwa, odkupienia ciała naszego. Mamy się radować ,weselić i z utęsknieniem w czystości naszego Ducha oczekiwać tej wspaniałej chwili
Efezjan 4,30:
A nie zasmucajcie Bożego Ducha Świętego, którym jesteście zapieczętowani na dzień odkupienia.
To pochwycenie odbędzie się w powietrzu ,jednak dziś powietrze jest miejscem ,gdzie szatan ma swoją siedzibę, skąd kieruje on tymi, którzy jemu podlegają.
Efezjan 6,12:
Gdyż bój toczymy nie z krwią i z ciałem, lecz z nadziemskimi władzami, ze zwierzchnościami, z władcami tego świata ciemności, ze złymi duchami w okręgach niebieskich.
W tym właśnie miejscu gdzie szatan ma swoją siedzibę Chrystus spodka się z Oblubienica, czyli zwycięzcą ze swoim Zwycięzcą Chrystusem. Większego i wspaniałego tryumfu nie można się spodziewać. Po tym miejscu smutku, boleści i różnych rozczarowań ,które doznawała Oblubienica będą tu na ziemi. Zajmie cudowna błogość i radość, która będzie zupełna i której nikt i nigdy już nie będzie w stanie odebrać Jan 16,22:
I wy teraz się smucicie, lecz znowu ujrzę was, i będzie się radowało serce wasze, a nikt nie odbierze wam radości waszej.
Będzie to spełnienie się owej błogosławionej nadziei, o której wspomina Paweł w liście do;
Tytus 2,13:
Oczekując błogosławionej nadziei i objawienia chwały wielkiego Boga i Zbawiciela naszego, Chrystusa Jezusa.
Gdy Oblubienica będzie zabrana z ziemi, cały świat będzie trwać w chaosie bo miliony ludzi zniknie na raz , będą katastrofy różnego rodzaju, ludzi ogarnie strach przed tym co się stało ,będą mówić ,że to UFO porwało ich , jedynie resztka Kościoła będzie wiedział co się tak naprawdę wydarzyło ona będzie w rozpaczy ,bo mogła tego uniknąć. I wtedy objawi się syn zatracenia
2 Tesaloniczan 2,3b:
…bo nie nastanie pierwej zanim nie przyjdzie odstępstwo, i nie objawi się człowiek niegodziwości, syn zatracenia.
Który obejmie ster rządów tego świata. Pierwszy i drugi poprzedzą Oblubienicę do przyjścia Pana naszego Jezusa Chrystusa
2 Tesaloniczan 2,3:
Niechaj was nikt w żaden sposób nie zwodzi ; …bo nie nastanie pierwej zanim nie przyjdzie odstępstwo, i nie objawi się człowiek niegodziwości, syn zatracenia .
A trzeci powstanie, czyli objawi się gdy Oblubienica już będzie zabrana
Objawienie św. Jana 13,11:
I widziałem inne zwierzę, wychodzące z ziemi, które miało dwa rogi podobne do baranich, i mówiło jak smok.
A ten który teraz przeszkadza, będzie odjęty, a to miejsce zajmie ten trzeci, i dalej a ten trzeci, który ma w sobie pierwszego i drugiego, oni zjednoczą się wszyscy razem aby stoczy walkę z dwoma świadkami, którzy byli posłani do Izraela i uśmiercą ich,
Objawienie św. Jana 11,7:
A gdy już złożą swoje świadectwo, zwierzę wychodzące z otchłani stoczy z nimi bój i zwycięży, i zabije ich.
a wtedy cala ziemia i wszyscy jej mieszkańcy pokłonią się Jemu i będzie wychwalony od wszystkich ,
Objawienie św. Jana 11,10:
A mieszkańcy ziemi radować się będą nimi i weselić się, i podarunki sobie nawzajem posyłać,…
lecz nie na długo ,bo jednak Kościół po jakimś czasie odstąpi od niego i wtedy będzie prześladowany.
Objawienie św. Jana 7,14:
..To są ci, którzy przychodzą z wielkiego ucisku i wyprali szaty swoje, i wybielili je we krwi Baranka.

Czasy ostateczn cz.3

2009-01-16T08:45:00.009+01:00

Siedem listów do siedmiu zborów Azji Mniejszej.

Gdy apostoł Jan został zesłany na wyspę Patos Pan Jezus objawia tam się Janowi. Wyspa Patos była bezludna wyspą skalistą o długości 16 km i szerokości 9 km. Była przeznaczona dla banitów, nie było tam rzek ani drzew ani urodzajnej ziemi. Dziś zamieszkana jest przez blisko 2 700 mieszkańców. Tam upodobało się Panu Jezusowi objawić Janowi tajemnice przyszłych wydarzeń, grozę sądów Bożych nad grzeszna ludzkością.

Siedem listów to historia Kościoła (Oblubienica) Jezusa Chrystusa od dnia Pięćdziesiątnicy aż do jego zabrania. Nie ulega wątpliwości, że są to listy skierowane do zborów małoazjatyckich ,które w tym czasie istniały, a których stan opowiadał treść listów. Jednak mają one też charakter prorocki.

Listy do siedmiu zborów to siedem okresów Kościoła odpowiadające od czasu powstania do czasów zakończenia.

1.Pierwszy list do zboru w Efezie (Obj.2,1-7)

Stan Kościoła w okresie apostolskim. Efez znaczy pierwszy – pożądany .Okres ten można ustalić na czas od r.33-70, a kończy się zburzeniem Jerozolimy i zakończeniem państwa Izrael.

2.Drugi list w Smyrnie.(Obj.2,8-11)

Opisuje stan Kościoła za czasów cesarzy rzymskich(70-313). Czas ten jest czasem wielkich prześladowań począwszy od Nerona Krajana Hadriana i Marka Aureliusza aż do rządów Konstantyna Wielkiego, gdzie już zakończyły się prześladowania.

3.Trzeci list do zboru w Pergamin(Obj.2,12=17)

Opisuje stan Kościoła jako tolerancyjny. Zaczęły napływać różne nauki np. Balaama i uczynki Nikolaitów (okres przeciętny 313-1215 r.)

4.Czwarty list do zboru w Triatyrze.(Obj.2,18-29)

W tym to okresie czasów następuje odstępstwo i powiększa się. Zostaje wprowadzone bałwochwalstwo. Izabela w swym prorockim uniesieniu wprowadza swoje rządy i postanowienia roszczenia do władzy świeckiej (okres 1215-1378).

5.Piąty list do zboru w Sardes.(Obj.3.1-6)

To okres przed reformacyjny. I w tym okresie czas Kościoła stał się Kościołem martwym, a żywym tylko z nazwy. Brak dobrych uczynków i czujności. Stał się Kościołem państwowym(rzymsko-katolicki)i był inspiracja całkowicie odmienną od Kościoła prześladowanego, ale byli też tacy, co mieli szaty nie splamione(okres 1378-1517).

6.Szósty list do zboru w Filadelfii.(Obj.3,7-12)

Rozpoczyna się okres reformacji. Powstaje ruch religijny prawie we wszystkich krajach Europy tzn. protestantyzm. Otwarcie szeroko drzwi możliwości głoszenia Ewangelii pojawiają się reformatorzy tacy jak: Marcin Luter Zwingli w Szwajcarii, Kalwin z Genewy. Papiestwo coraz bardziej słabnie Biblia coraz bardziej dociera do ludzi, a przyczynił się do tego Gutenberg (wynalezienie druku)(okres 1517-1900).

7.Siódmy list do zboru w Laodycei.(Obj.3,14-22)

Opisany jest ostatni okres Kościoła na przełomie Filadelfii/Laodycei i trwać będzie do czasu przyjścia Pana Jezusa po Oblubienice .

Kościół letni pozostał na wielki ucisk(5 panien głupich).Jest to okres teologicznego książkowego martwego chrześcijaństwa tylko z nazwy. Chrystus za drzwiami.

Czas okres ten odnosi się do wielu zborów w obecnych czasach działających w imieniu Chrystusa, ale Chrystus w nich nie jest obecny Duchem Swoim.

Czasy ostateczne cz.2

2009-01-14T11:18:00.013+01:00

Charakterystyka ostatnich dni Oblubienicy.

Okres ,w którym żyjemy, nazywa się eonem Kościoła, lub czasami łaski Kościoła na ziemi. Jest to okres, w którym Kościół żyje na ziemi a kalendarzowo można liczyć od dnia

wylania Ducha Świętego, czyli dzień Pięćdziesiątnicy do zabrania Oblubienicy (która wyszła z Kościoła nie miała nic wspólnego z tym światem ,nie szła na kompromis) z Duchem Świętym(Rzym.8,11 ; Flp.3,10,21 ; 1 Tes.4,15-17)
W mowie eschatologicznej Jezus Chrystus powiedział do swoich uczniów, co będzie poprzedzać Jego przyjście(Mat.roz.24)
Pierwszą uwagą na rychłe przyjście Pańskie jest to: ”patrzcie aby was kto nie zwiódł bo ich wielu przyjdzie w moim imieniu i wielu zwiodą(Łk.21,8 ; Mat.24,23-27) ”.Apostoł Paweł :”a to wiedzcie, że w dniach ostatecznych nastaną trudne czasy”(2 Tes,3,1).Przejawiać się będą miejscami w narodach zamieszania, niepokoje, wojny i wieści wojenne, naród przeciwko narodowi(w.6-7) oraz głody, mordy i trzęsienia ziemi i rożne katastrofy- kataklizmy.
Drugą uwagą Pana Jezusa Chrystusa będzie: głoszona ta ewangelia dla wszystkich narodów tj. czas obecny, w którym żyje Kościół na ziemi. Przyjdą też prześladowania (Oblubienica wyjdzie z Kościoła),będą was wydawać przed sądem, będziecie bici, postawią was przed władzą świecka aby wydać świadectwo(Obj.17,3)
Trzecią uwagą Pana Jezusa Chrystusa jest mowa o drzewie figowym. Słowo Boże w wielu miejscach używa określenia drzewa figowego , co oznacza naród Izraela. Niektóre wypowiedzi Jezusa Chrystusa z Ew. św.Mat.24 nie odnoszą się do przyjścia po Oblubienice, ale też do czasu gdy zobaczą Go wszyscy(Mat.24 ; Łuk.21) .A tak każde wydarzenie ma swój czas.
Przyjście Pana Jezusa Chrystusa po swoją Oblubienicę nastąpi przed wielkim i strasznym uciskiem ,który przyjdzie na ziemię(Łuk.21,36 ; Rzym.5,9 ; 1Tes.1,10 ; Obj.3,10)
Komentarz jest taki:
-Henoch został zabrany, przed potopem(1Mojż. 5,24)
- Noe i jego rodzina zachowana jest w arce(potop)
-A aniołowie wyprowadzają Lota i żonę i dwie córki z Sodomy (1 Mojż.19)
-zabranie Eliasza(2 KRN.21,11)
-Bóg wyprowadza swój naród z Egiptu,
-Pan Jezus zabiera swoją Oblubienicę z tego świata.
Patrzcie czuwajcie i módlcie się (Mar.13,33)

CDN.

Czasy ostateczne

2009-01-13T11:55:00.006+01:00

Powtórne przyjście Jezusa Chrystusa, które napełnia wspaniałą nadzieją cały Kościół
(dla tych którzy uświęcają się ,piorą swoje szaty we krwi Baranka,nie idą ze światem na kompromis ) ,będzie najszczęśliwszą chwilą w momencie, gdy Oblubienica która wyszła z Kościoła (mądra panna)połączy się ze swoim Niebiańskim Oblubieńcem,by złączona w jedno ciało na zawsze pozostać u Niego. "Idę przygotować wam mieszkanie, a gdy odejdę i przygotuje wam mieszkanie, przyjdę znowu i wezmę was do siebie,abyście gdzie Ja jestem i wy byli".
Okrzyk o północy: "Oto Oblubieniec idzie, wyjdźcie na spotkanie Jego" (Mat.25,6).
Pan Jezus podzielił się z nami swoimi planami czyli inaczej objawił to, co ma się stać.
Tak niegdyś Bóg rzekł do swego przyjaciela Abrahama"czyż miałbym zataić przed Abrahamem to co zamierzam uczynić?" (1Moj.18,17)
Pan Jezus mówi do nas:"Już was nie nazywam sługami, bo sługa nie wie co czyni pan jego,lecz nazwałem was przyjaciółmi, bo to com usłyszał od Ojca mego oznajmiłem wam" (Jan 15,15)
Bóg objawił nam wielkie plany począwszy od założenia świata a na stworzeniu nowych niebios i nowej ziemi skończywszy.Dlatego ważna rzeczą jest zaznajomienie się z wypełnieniem planów Bożych.Apostoł Piotr pisał:"Mamy więc słowo prorockie jeszcze więcej potwierdzone, a wy dobrze czynicie trzymając się go niby pochodni świecącej w ciemnym miejscu dopóki dzień nie zaświta i nie wzejdzie jutrzenka w sercach waszych.Albowiem proroctwo nigdy nie przychodziło z woli ludzkiej, lecz wypowiadali je ludzie Boży natchnieni Duchem Świętym"
Reasumując można stwierdzić, że nauka o powtórnym przyjściu Jezusa Chrystusa jest jednym z najważniejszych i najtrudniejszych tematów Biblii.
cdn.

ZBROJA BOŻA

2009-01-13T11:09:00.007+01:00

Przywdziejcie całą zbroje Boża, abyście mogli ostać się przed zasadzkami diabelskimi. Gdyż bój toczymy nie z krwią i z ciałem, lecz z nadziemskimi władzami, ze zwierzchnościami, z władzami tego świata ciemności, ze złymi duchami w okręgach niebieskich.(List do Efezjan 6,11-20)

Wielu chrześcijan, w szczególności tych, którzy stawiają pierwsze kroki na drodze wiary, walczy przeciwko sobie samym, przeciwko swej starej naturze, jej namiętnością i żądzom. Przy tym doświadczają – nie może być przecież inaczej – wielu rozczarowujących przeżyć. Bo przecież z pouczeń Słowa Bożego jasno wynika, że stara natura – owe- „ciało”-, źródło zła, pozostanie w nas długo, jak długo będziemy przebywać w naszych fizycznych ciałach. Nikt nie będzie mógł doprowadzić w sobie do jego zaniku i dojść do stanu, w którym nie będzie już kuszony przez „pożądliwość ciała”, „pożądliwość oczu” lub „pychę życia”.
Jednak człowiek, który uwierzył, nie jest już w „ciele” (Rzym.8,9)
Słowo Boże składa o nim jasne i jednoznaczne świadectwo, że od tej pory, jeśli chodzi o jego nowe, wewnętrzne stanowisko, jest „w duchu”, który w nim zamieszkuje. A ponieważ jest zrodzony na nowo przez Ducha Bożego i przyszedł do Życia, jest zdolny od tej pory do

„ kroczenia z Duchu” (Gal.5,25).
Uzyskał bowiem zdolności i wszelkie prawa do tego, aby stale czuwać nad tym, by ciało wraz z jego namiętnościami i żądzami nieprzerwanie widzieć jako wespół ukrzyżowane z Chrystusem. (Gal.5,24)
Człowiek wierzący jest więc w stanie, aby każdą złą myśl i przejaw grzesznej pożądliwości, które chciałyby się w nim na nowo wybić „wyłączyć” i „obezwładnić” w mocy Ducha .Jeżeli będzie to czynić od natychmiast, nie zostanie niczym zanieczyszczony.
Zasadnicza walka, która stwarza wierzącemu możliwość kroczenia poza zasięgiem pożądliwości cielesnej, została dokonana przez Jezusa Chrystusa na krzyżu.
Chrześcijanin może wiec od tej pory w każdym czasie powoływać się na tę zakończoną walkę i dokonane zwycięstwo Chrystusowe.